Σάββατο, 12 Μαΐου 2018

 

Είπε Γέρων :Κάρολε τσ' Αγγλίας, άσε τους καφέδες στο κέντρο και τα ντεμέκ κουλούρια και πάμε να δεις την Ελλάδα: ό, τι είδες, είδες. Ψεύτικα σου δείξανε ή ψεύτικα διάλεξες να δεις. Πάμε να δεις την Ελλάδα που ζούμε εμείς κάθε μέρα. Από μακριά ο καθένας μπορεί να λέει ότι τον αγαπά αυτόν τον τόπο. Όλοι πάντοτε όμως στα λόγια τους θα μένουν. Ο τόπος αυτός δεν είναι μόνο υψηλές θεωρίες. Είναι και πραγματικότητες: η δική μου, τ' αλλουνού και όλων μας.
Έλα φίλε Κάρολε τσ' Αγγλίας να σου δείξω τι γίνεται στην ουρά του ΙΚΑ, στην Εφορία, μέσα στο τρόλεϋ μέρα μεσημέρι.. 
Έλα να δεις τι γίνεται στα συσσίτια της Εκκλησίας, στα κέντρα ένδυσης που πάει ο κόσμος να πάρει ρούχα δωρεάν, στα γηροκομεία της τόσης μοναξιάς... 
Θαρρώ ρε συ Κάρολε τσ' Αγγλίας ότι εσύ τη μάνα σου δεν θα τηνε βάλεις σε κανένα γηροκομείο..
 Έλα ωρέ Κάρολε να πάμε στα σχολεία, που πέφτουν οι τοίχοι απ' την υγρασία - στην Αθήνα φερ' ειπείν- ή αδειάζουνε στην επαρχία και προσπαθεί ένας δάσκαλος με δύο μαθητές να υψώνουνε την ελληνική σημαία στα σχολειά της παραμεθορίου. Κι αυτά δεν είν' τίποτε. Είναι χιλιάδες κι εκατομμύρια εκείνα που φτιάχνουνε την καθημερινότητά μας, εδώ στην άκρη της Ευρώπης. 

Και τώρα που θα γυρίσεις όταν θα σε ρωτήσουνε πως ήτανε στην Ελλάδα, καλύτερα, ωρέ Κάρολε τσ' Αγγλίας να σιωπήσεις, γιατί αυτά που σου δείχνουνε τίποτε δεν είναι...

Α...επίσης εμείς δε διαβάζουμε Χάρι Πότερ. 
Στη γλώσσα μας τραγούδησε ο Όμηρος, ο Αισχύλος, 
ο Ρωμανός ο Μελωδός, ο Κάλβος και ο Σολωμός: 3000 χρόνια γλώσσα ελληνική.


Δεν υπάρχουν σχόλια: