Πέμπτη, 17 Μαΐου 2018

Σε διορίζω, με ψηφίζεις. Και σε καταδικάζω να περάσεις τη ζωή σου χωρίς δημιουργική δουλειά, με ανία απελπιστική για ένα μισθό τόσο σίγουρο, όσο σίγουρα τραγική κάνω την ύπαρξή σου.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Πολύ εύστοχο. Όμως τελικά ο οποιοσδήποτε που βρίσκεται άντε και χωρίς να το ήξερε σε τέτοια μη δημιουργική και με.."καταστροφικά" σίγουρο μισθό τι κάνει όταν το αντιλαμβάνεται; Λέει δε βαριέσαι πάλι και τον παιρνει η μαυρη τρυπα αυτο γινεται. Ευτυχως δεν ειναι ολοι ετσι.

Ανώνυμος είπε...

Γκομενιλίκι , τσιγάρο , κουτσομπολιό , μούρη στόν καημένο τον πολίτη που πήγαινε νά εξυπηρετηθεί , στό σπίτι βρύσιμο και ασέβεια , πόσο πολύ κουραστήκαμε , τιμόνι , χειραφέτηση , και κοινωνική πρόκληση πρός κάθε τί αληθινό και τίμιο . Η επιβράβευση του τίποτα , του ουτιδανού , της ποταπότητος , τό άγριο ξύπνημα της Κατήνας ! Η κατηνιά πρέπει αλύπητα νά πεθάνει από την πείνα . Η Κατήνα δεν ξέρω τί θα κάνει