Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017

Θηραϊκός Όρθρος


1967. Μια άποψη της Σαντορίνης που δεν έχουμε δει, δεν γνωρίζουμε και οι παλιότεροι έχουν ξεχάσει. Κάποια πρόσωπα στην ταινία είναι γνωστά και ζουν μέχρι και σήμερα. 

Τότε σε μικρή ηλικία έτρεχαν στα σοκάκια - πραγματικά ρυμίδια - του νησιού, με άλλη ελευθερία και άλλες σκέψεις. Δεν ήταν η πεινά που βιάζονται κάποιοι να ανακαλύψουν στο βίντεο, ο πρωταγωνιστής. Ήταν μια άλλη άποψη μια διαφορετική στάση ζωής στις άγνωστες, τότε, εικόνες της ζωής σε μακρινούς τόπους. Το ίδιο κι ανάποδα, με τους επισκέπτες να αντικρίζουν σκαμμένα πρόσωπα από τη σκληρή ζωή στο άνυδρο (ακόμα και σήμερα) νησί.

 Μια άλλη εικόνα για τους πιο σύγχρονους, τότε, τουρίστες που χαίρονταν την αυθεντικότητα της ξεχασμένης Σαντορίνης. 

Η εκτάσεις με την παρθένα γη, που σήμερα γεμάτη τσιμέντο δηλώνει παγκοσμιοποιημένη, έτρεφαν τους λίγους εργατικούς κάτοικους και τις οικογένειες τους. Η εκμετάλλευση, από την λογική άγνοια των ντόπιων, ήταν και τότε η ίδια ίσως και χειρότερη γιατί ακόμα και σήμερα κάνουν στη Σαντορίνη "δεήσεις" σε αυτούς που κατέκλεψαν και ρήμαξαν τον τόπο.


Πρόκειται, τέλος, για την χαμένη εικόνα της Ατλαντίδος για τους οραματιστές και της πραγματικότητας για όσους έχουν ζήσει σε αυτό το αγνό παρελθόν. 

 
Διάρκεια: 20΄
Έτος: 1968
Κατηγορία: Ντοκυμαντέρ
Format: 35 χιλ.
Χρώμα: Ασπρόμαυρη
Κόστος: 60000

Σκηνοθεσία: Σφήκας Κώστας , Τορνές Σταύρος
Σενάριο: Σφήκας Κώστας , Τορνές Σταύρος
Ήχος: Σφήκας Κώστας
Παραγωγή: Σαμιώτης Γιώργος , Τορνές Σταύρος
Φωτογραφία: Πανουσόπουλος Γιώργος
Μοντάζ: Παπακυριακόπουλος Πάνος

πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια: