..έτσι ν' αρμενίζω σε ουρανό χωρίς σύννεφα , κι η θάλασσα να ' ναι γαλήνια και άχρωμη σαν από δάκρυα κι η θλίψη μου να ισοπεδώνεται γιατί δεν έχει άλλο πόνο... κι ύστερα να σηκωθούν φτερουγίσματα θύελλας προμηνύματα ,να χαραχτεί ο ουρανός από όνειρα, να μου ραπίζει το κύμα το πρόσωπο ...να με λευτερώσει ο άνεμος ορμητικός σαν έρωτας...
μαριάνθη ντεβάκη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου