
Εκατοντάδες
χιλιάδες χήρες και ορφανά δημιούργησε η κατοχή του Άξονα. Περισσότερο
από όλους ο λιμός έπληξε τους κατοίκους της Αθήνας.Όμως λιγότερο από το
1/4 των Αθηναίων είχε πρόσβαση στα συσσίτια , στα οποία η παρεχόμενη
τροφή είχε μηδαμινή θερμιδική αξία.Οι άνθρωποι κείτονταν νεκροί στους
δρόμους και τους μετέφεραν με αυτοσχέδια καρότσια.

Το κουρεμένο με την ψιλή κοριτσάκι που ξέμαθε να χαμογελάει, είναι ορφανό και από τους δύο γονείς στη Στέγη Αναπήρων το 1943.

Στέγη
Δραπετσώνος -1942 .Το καχεκτικό παιδάκι με το δελτίο τροφίμων στο χέρι
ίσως να είναι ένα από τα 40000 ορφανά και από τους δυό γονείς ή ενα από
τα 340000 παιδιά που έχασαν τον ένα γονέα.

Με
κουρελιασμένο παλτουδάκι ,με κοντό παντελόνι στο καταχείμωνο και χωρίς
κάλτσες το παιδάκι της φωτογραφίας φέρει έντονα τα σημεία της
λιμοκτονίας του μαύρου χειμώνα 1941-42

Παιδί αποκαμωμένο, σε δρόμο της κατεχόμενης Αθήνας

Γέροντας σε
συσσίτιο, με την αγωνία στα μάτια και τη χλωμάδα του νεκρού στο
πρόσωπο.Χιλιάδες Αθηναίοι δεν είχαν πρόσβαση στα συσσίτια, πολλοί εκ των
οποίων λόγω αδυναμίας να φτάσουν μέχρι τους χώρους διανομής του
φαγητού.

Γυναίκα
ανάβει το καντήλι στον τάφο δολοφονημένου από τους Γερμανούς κατοίκου
του Διστόμου.Στο Δίστομο οι Ναζήδες διέπραξαν μια από τις εκατοντάδες
κτηνωδίες τους, δολοφονώντας αθώους ανθρώπους μέσα στα σπίτια τους
Οι σημαδιακές φωτογραφίες είναι της Βούλας Παπαϊωάννου
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ :
ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΑΣ ΒΕΒΑΙΩΣ, ΒΕΒΑΙΩΣ ΚΑΙ ΘΕΛΟΥΝ ΑΝΕΚΑΘΕΝ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΑΣ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου