''Βιγλάτορες τση Λευτεριάς ασημαρματωμένοι
Σε μιαν κορφή απροσκύνητη,σ'ένα δέντρο'ποκάτω,
Κάθουνται και τα πέλαγα και τσ'ορανούς φρουκούνται,
Και λαχταρούν κελαηδισμό ν'ακούσουν των αρμάτων,
Να κατεβούνε στα ριζά και με φωθιά και βόλι,
Τσ'ωριόπλουμης τση Λευτεριάς το κάστρο να βλεπίσουν''
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου