Κατά των τοκιζόντων

Με ποια συνείδηση θα ζητήσεις από τον Θεό αγαθό αίτημα συ, που πάντοτε παίρνεις και δεν έμαθες να δίνεις; Ή δεν γνωρίζεις ότι η προσευχή σου είναι υπόμνηση της μισανθρωπίας σου; Τι πράγμα συγχώρησες και ζητείς συγγνώμη; Ποιόν ελέησες, και καλείς τον ελεήμονα; Κι αν όμως κάποτε δώσεις ελεημοσύνη, από που την δίνεις; ΔΕν τη δίνεις από την πικρή σου και μισάνθρωπο φορολογία; Δεν είναι γεμάτη από τα δάκρυα και τους στεναγμούς των ξένων συμφορών; Εάν γνώριζε ο πτωχός από που του δίνεις ελεημοσύνη, δεν θα εδέχδετο, διότι θα ήτο σαν να επρόκειτο να γευθεί σάρκες αδελφικές και αίμα των δικών του, και θα σου έλεγε ένα λόγο γεμάτο από συνετή παρρησία: "Μη με θρέψεις, άνθρωπε, από αδελφικά δάκρυα, μη δώσεις άρτο στον πτωχό που γίνεται από τον στεναγμό των συμπτώχων μου. Να το επιστρέψεις προς τον όμοιό μου αυτό που άδικα πήρες, κι εγώ θα ομολογήσω τη χάρη". Τι ωφελείς, όταν κάνεις πολλούς πτωχούς και ικανοποιείς έναν; ΌΠως λοιπόν λέγει ο θεσπέσιος Αμώς: "Ακούσατε, εσείς που συντρίβετε το πρωί τον πτωχό και καταδυναστεύετε τους πτωχούς επάνω στη γη, εσείς που λέγετε πότε θα περάσει ο μήνας, και να κάνουμε νέα συναλλαγή".
Από τους Πατέρες της Εκκλησίας