Ένας ποιητικός διάλογος

Πρόσφατα ο αδελφός ΜΝΗΜΩΝ έκαμε έναν διάλογο σε κάποια νέοειδωλολατρική ιστοσελίδα

ΜΝΗΜΩΝ
28/6/2009
Σαλτάρατε μου φαίνεται

και χάσατε την μπάλα

καθώς μυαλό δεν έμεινε
για σκέψη ούτε στάλα
και στήνεται αγάλματατου Δία και της Ήρας,
καθώς υψώνεται μωροί,προς γύψους κούφιους….χείρας….
Κι αν είστε Έλληνες εσείς,εμάς τι θεωρείτε;
Πως κάτι άλλο είμαστε;Κοπιάστε να μας πείτε….
Κι αυτοί που μας λευτέρωσαν
μη λέγαν για τον Δία;
Ή για Χριστού μη λέγανετην πίστη την Αγία;
Καλό ξενύχτωμα φτωχοί,καλή ξελευθερία,
που μόνοι σας φορέσατε,πλάνης ζουρλομανδύα…..

Antiopi ΠΡΟΣ ΜΝΗΜΩΝ
Γιατί καλέ μου διάλεξες
για όνομα το Μνήμων;Άλλαξ’ το καλύτερακαι κάνε το Αμνήμων
Αμνήμων λέγεται αυτός
που η μνήμη του εχάθη,που των Ελλήνων ξέχασετο κλέος και τα πάθη.
Τ’ αγάλματα και τους ναούς
Θεών τε και Ηρώωνμε πλήθος Δελφικών ρητώνως και βωμών πατρώων
οι Έλληνες ήταν αυτοίπου τα φιλοτεχνήσανπου εν σοφία διέδωσανκαι τα δημιουργήσαν.
Αφού εσύ τους πρόγονους
χυδαία εξυβρίζειςτους λες «μωρούς» σε δίστιχακαι τους εξευτελίζεις
κι αφού με λόγια βάναυσατους καθυβρίζεις πλέρια
λέγοντας πως «υψώνανεσε κούφιους γύψους χέρια»
Πώς θεωρείσαι Έλληνας;Ποιο μίσος σε αγγίζει;
Πώς γίνετ’ ένας Έλληναςτους πρόγονους να βρίζει;
Κι όταν αυτούς που άδολατ’ αρχαίο κλέος θάλλουνπου μ’ έργα και με διάρκεια
τολμούν να το προβάλλουν
εσύ χωρίς ίχνος αιδούς
αναίτια τους προγκίζειςτους λοιδορείς με προσβολές
και τους προπηλακίζεις
Πώς θεωρείσαι Έλληνας;
Γιατί τοσούτο μένος;
Πού είν’ η υπερηφάνεια σουγια των Ελλήνων γένος;
Η μνήμη σου, Αμνήμονααν κάποτε επιστρέψει
για την αρχαία την ψυχήπου σου ’χουνε διαστρέψει
και αν την αντιπάθεια σουμπορείς να εξαλείψεις,τότε ίσως νοιώσεις Έλληνας
χωρίς να νιώθεις τύψεις.
Τον φθόνο σου, Αμνήμονααν θα περιορίσειςκαι την αρχαία θέα
σημπορέσεις να εκτιμήσεις
ώστε να την αποδεχθείςμε τα σεβάσματά της
κατανοώντας την ψυχήκαι τα σοφά ρητά της
όπως το «Μέτρον άριστον»μα και τις επικλήσεις,το «επαινείτε αρετήν»,τις θείες προσφωνήσεις,
το «υπέρ βωμών και εστιών»και το «Ω ξειν, αγγέλλειν»τότε μπορεί, Αμνήμονα,να ξαναγίνεις Έλλην!
ΜΝΗΜΩΝ 28/6/2009
Ω Αντιόπη μου καλήσε βλέπω παθιασμένη
και μες σε σύγχυση πολλή

βαθειά φουρτουνιασμένη
Αμνήμονα με θεωρρείς
πως τάχα ‘χω ξεχάσειπρογόνους κι Ήρωες γλυκείς
κι έχω χολή χορτάσει
υπενθυμίζεις και ρητά
όπως το “ξειν αγγέλειν”και όποιος λες αυτά ξεχνά

δεν είναι πλέον Έλλην
αλλά δεν βλέπ’ απάντηση
για το εικοσιένα
κι αν Τον Χριστό λατρεύανεκι εκείνοι σαν και μένα
κι ούτε θυμάσαι βέβαιατο ένδοξο Σαράντα
που τον φασίστα Ιταλότον κάναμε στην μπάντα
και είχαν οι παππούδες μας
στον κόρφο με λατρεία
το φυλαχτό με τον σταυρόκι όχι κάποιο του Δία….
Άμα θα πρόσεξες μωρούς,εσάς ονοματίζω
κι όχι τους πρόγονους εκειούς

που λες εγώ πως βρίζω
κι αν κάποιος είν Αμνήμονας,
ευθύς θ’ ανακαλύψεις
σε ποιον Θεό βαπτίστηκες….ρώτα μα μην το κρύψεις
κι ομοίως τα αδέρφια σουκαι οι γονείς σου ίδια
και οι παππούδες σου να δεις,ποιανών ξεχνάς γονίδια
κι υπέρ βωμών κι εστιώνόσ’ έχουν πολεμήσει,μες τους αιώνες πως εσύ
λες λάθος είχαν κρίση,
αφού λατρεύανε Χριστόκαι με το λάβαρό Του
Τον Τίμιό Του Τον Σταυρό
λυτρώναν τον λαό Του
και Έλληνες δεν θεωρείς,
αυτούς που δώσαν αίμα,
να σαι εσύ ελεύθερη,
πες μου αν είναι ψέμα…..