Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2011

Φουντώνει το κίνημα των αγανακτισμένων !! ΑΛΛΑ ...Γιατί πάμπλουτοι διάσημοι υποστηρίζουν το κίνημα Occupy Wall Street;



Οι διοργανωτές ανακοίνωσαν στην ιστοσελίδα τους ότι ο στόχος του κινήματος είναι η παγκόσμια αλλαγή .

Από τη Μαδρίτη, στην Αθήνα, μέσω Νέας Υόρκης, και στο Παρίσι, το κίνημα των «αγανακτισμένων» ξεφυτρώνει σε όλο τον δυτικό κόσμο, και δεν υποχωρεί. Οι Έλληνες, από την άλλη πλευρά, ενώ υποφέρουν πάρα πολύ υψηλή ανεργία, επικεντρώνουν τις προσπάθειές τους κόντρα στην Τρόικα το ΔΝΤ, την ΕΕ, και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από τα αυστηρά μέτρα λιτότητας της κυβέρνησής .

Όσο για τους Αμερικανούς, η κατάληψη στην Wall Street, ξεκίνησε με μια μικρή ομάδα ακτιβιστών πριν δυο μήνες και τώρα έχει μεγαλώσει και περιλαμβάνει αρκετές χιλιάδες άνθρωποι από πολλά κοινωνικά στρώματα, οι οποίοι καταδικάζουν το καπιταλιστικό σύστημα, που συμβολίζεται από την Wall Street.

Συγκρούσεις ξέσπασαν στο μεγαλύτερο συλλαλητήριο, στη Ρώμη, όταν τα ΜΑΤ επενέβησαν όταν μια μικρή ομάδα μασκοφόρων επιτέθηκαν κατά καταστημάτων. Αστυνομία έκανε χρήση δακρυγόνων, κανονιών νερού και γκλομπς κάνοντας αρκετές συλλήψεις. Οι Διαδηλωτές έβαλαν φωτιά σε δύο αυτοκίνητα και έσπασαν βιτρίνες καταστημάτων κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας στην ιταλική πρωτεύουσα.

Έξω από την ίδια την ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη, στη Γερμανία, χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν για να διαμαρτυρηθούν το Σάββατο.

Τουλάχιστον 1.000 άνθρωποι διαδήλωσαν στην οικονομική περιοχή του Λονδίνου, αλλά εμποδίστηκαν από την αστυνομία να φτάσουν το Χρηματιστήριο.

Στο Δουβλίνο, περίπου 400 άνθρωποι διαδήλωσαν έξω από ένα ξενοδοχείο, όπου διέμενε αντιπροσωπεία ΕΕ / ΔΝΤ / ΕΚΤ

Τα πλήθη έχουν αρχίσει να συγκεντρώνονται στο κέντρο της Μαδρίτης. Άνθρωποι όλων των ηλικιών, από συνταξιούχους, παιδιά, νέους ανέργους, έχουν συγκεντρωθεί για το συλλαλητήριο το βράδυ στην πλατεία Puerta del Sol, όπου ξεκίνησε το Μάιο το κίνημα των "Αγανακτισμένων".

Εκατοντάδες άνθρωποι διαδήλωσαν στη Νέα Ζηλανδία ενώ στο Σύδνεϋ, στην Αυστραλία, περίπου 2.000 άνθρωποι - συμπεριλαμβανομένων των εκπροσώπων των Αβοριγίνων, κομμουνιστές και συνδικαλιστές συγκεντρώθηκαν έξω από το κεντρική Τράπεζα Αποθεματικού της Αυστραλίας.

Διαμαρτυρίες επίσης έχουν πραγματοποιηθεί στη Νότια Κορέα, τις Φιλιππίνες, την Ταϊβάν και το Χονγκ Κονγκ.


Γιατί πάμπλουτοι διάσημοι υποστηρίζουν το κίνημα Occupy Wall Street;


Διαβάζω κάποια διθυραμβικά σχόλια για το λεγόμενο κίνημα του "Καταλάβετε τη Γουλ Στρήτ" (Occupy Wall Street). «Το 99% δεν αντέχει άλλο, και βγήκε στους δρόμους για να διαμαρτυρηθεί….Αυτό που βλέπουμε είναι η γέννηση ενός νέου κοινωνικού κινήματος, που έχει τη δυναμική να φέρει την οικονομική δικαιοσύνη».

Σε άρθρο με τον στομφώδη τίτλο "Πανικός των πλουτοκρατών" γράφει στους "Τάιμς της Νέας Υόρκης", ο κορυφαίος οικονομολόγος νομπελίστας Πωλ Κρούγκμαν «…οι πραγματικοί εξτρεμιστές σ' αυτή την υπόθεση είναι οι ολιγάρχες της Αμερικής, οι οποίοι θέλουν να καταπνίξουν κάθε κριτική για τις πηγές του πλούτου τους", ενώ αλλού: "οι διαμαρτυρίες συνιστούν ευρεία καταδίκη των κοινωνικών και οικονομικών δομών"...

(Περί Κρούγκμαν και «λύση» της οικονομικής κρίσης μέσω.. εξωγήινων, βλ. ΕΔΩ)

Δεν όμως είναι λίγο περίεργο που στο πλευρό των διαδηλωτών του κινήματος Occupy Wall Street, που δηλώνουν ότι εκπροσωπούν το 99% - τους απλούς δηλαδή ανθρώπους και όχι τους πλουσίους του 1% - να βρίσκονται γνωστά ονόματα του… 1%;;;


Πρώτα είχαμε τον πασίγνωστο δισεκατομμυριούχο επενδυτή,
Τζορτζ Σόρος να δηλώνει ότι «κατανοεί τις διαδηλώσεις στη Wall Street».

Μετά σειρά πήρε και ο πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Αλ Γκορ, ο οποίος «ένωσε την φωνή του» στο κίνημα ‘Occupy Wall Street. Δηλώνει μάλιστα τόσο ενθουσιασμένος με τις διαμαρτυρίες που ισχυρίζεται ότι "πανηγυρίζει" μαζί με τους «επαναστάτες» του κινήματος.

Ο Gore έγραψε στους New York Times: «Από την οικονομία μέχρι την κλιματική κρίση οι ηγέτες μας έχουν οδηγήσει σε λύσεις που δεν επιλύουν τα προβλήματά μας, αλλά προτείνουν πολιτικές που βοηθούν λίγο. Με τη δημοκρατία σε κρίση ένα πραγματικό λαϊκό κίνημα που επισημαίνει τις αδυναμίες του συστήματός μας είναι το πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Λογαριάστε με και εμένα μεταξύ εκείνων που υποστηρίζουν και ζητωκραυγάζουν, στο κίνημα Occupy Wall Street. Παρακάτω λέει: "Πρέπει να έχουμε μια αμερικανική άνοιξη - ξέρετε, η Αραβική άνοιξη. Ένα είδους μιας αμερικανικής μη βίαιης αλλαγής, όπου οι άνθρωποι θα έχουν λαϊκή συμμετοχή και πάλι. Όχι, σαν ξέρετε, το στυλ του Tea Party».

Η αμερικάνικη ιστοσελίδα Blaze γράφει για 10 τοπ πλούσιες διασημότητες – κοινώς ‘celebrities’ - που «ενώνουν και αυτές τις φωνές τους» κατά… του 1% του πληθυσμού, που πλουτίζει εις βάρος όλων των υπολοίπων του 1%...!!!

Με τόσες «Ανοίξεις», «αγανακτήσεις», «επαναστάσεις» κρατάτε και καμιά πισινή. Το επόμενο «φυσιολογικό» βήμα μετά την παγκόσμια κατακραυγή για τις «αποτυχημένες εθνικές λύσεις», και τα «αδύνατα εθνικά συστήματα δημοκρατίας» που είπε και ο GAP (ο οποίος απορώ πως δεν δήλωσε και αυτός την συμπαράστασή του στους διαδηλωτές) θα είναι προφανώς μία «παγκόσμια» λύση, «για το καλό της ανθρωπότητας» βέβαια. Άλλωστε ο ίδιος ο εμπνευστής των «αγανακτισμένων», ο 93χρονος, πρώην διπλωμάτης, Στεφάν Εσέλ, στο βιβλίο του «Αγανακτήστε!» («Ιndignez-vous!») το προτείνει ως λύση: «Εγκαταλείψτε τα εθνικά σύνορα και δρομολογήστε μια παγκόσμια στρατηγική, για παράδειγμα στο πλαίσιο ενός συμβουλίου των Ηνωμένων Εθνών για την οικονομική και κοινωνική ασφάλεια”.

Την στιγμή που σε 719 πόλεις και σε 71 χώρες σε όλο τον κόσμο, οι «Αγανακτισμένοι»ενώνουν τη φωνή τους, κάτω από το σύνθημα "Ενωμένοι για την Παγκόσμια Αλλαγη", η Αμερικάνα καταληψίας της Wall Street στην φωτογραφία, κρατώντας το πλακάτ που γράφει «Μία Γη, Μία Ανθρωπότητα, Μία Αγάπη» αγωνίζεται και αυτή για την "Παγκόσμια Αλλαγή" και προφανώς είναι έτοιμη να δεχθεί μια «παγκόσμια λύση».

Ακολουθεί το άρθρο:

Top Ten Richest Celebrities Supporting ‘Occupy Wall Street’ / μετ. ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Το Blaze σκέφτηκε ότι θα ήταν ενδιαφέρον να ρίξουμε μια ματιά σε μερικούς από τις πλουσιότερες διασημότητες - υποστηρικτές – του κινήματος Occupy Wall Street (OWS). Δεδομένου ότι το OWS "είναι το 99%" (του πληθυσμού) και, δεδομένης της γενικής αποστροφή του κινήματος για «το άλλο 1%», αναρωτιόμαστε πώς απολαμβάνει υποστήριξη από την πλούσια ελίτ κάτι που έρχεται σε σύγκρουση με τις βασικές αρχές του Κινήματος.

Είναι δύσκολο να αξιολογηθεί ποιος είναι πιο υποκριτής σε αυτή την περίπτωση - οι πλούσιοι του "1%" που υποστηρίζουν ένα κίνημα που υποστηρίζει ότι βρίζει αυτά που κάθε διασημότητα αντιπροσωπεύει, ή διαδηλωτές του OWS που τα "ξεπουλάνε" όλα και αποδέχονται βοήθεια από τον υποτιθέμενο "εχθρό".

Ίσως η μεγαλύτερη, και, πιο προφανής υποκρισία όλων είναι ότι, εκτός αν έχουν γεννηθεί προνομιούχοι - όπως συμβαίνει με μερικές από τις προσωπικότητες μας κάτω - μπορεί να υποστηριχθεί ότι κανένα από αυτά τα ακριβοπληρωμένα και διαφημιζόμενα άτομα θα ήταν εκεί που είναι σήμερα, χωρίς να έχει κάνει χρήση των πλεονεκτημάτων του καπιταλισμού.

Εδώ είναι μια λίστα με τις 10 πλουσιότερες διασημότητες που υποστηρίζουν το κίνημα Occupy Wall Street. Σύμφωνα με το Celebrity Networth, την ιστοσελίδα που συνέταξε τη λίστα, έχουν μια συνολική περιουσία της τάξης 1.255 δισεκατομμυρίων δολαρίων!..


# 1 Yoko Onoπεριουσία: 500 εκατομμύρια δολάρια

Ίσως το πιο ειρωνικό από όλα, είναι ότι η Ono είναι απόγονος της αναγνωρισμένου κύρους τραπεζικής οικογένειας Yasuda, καθώς και ενός αυτοκράτορα της Ιαπωνίας του 9ου αιώνα. Παρακολούθησε επίσης το Gakushuin, ένα από τα πιο αριστοκρατικά σχολεία της Ιαπωνίας.

Η Ono δήλωσε ότι «αγαπάω το ‘Occupy Wall Street’! Ο John στέλνει το χαμόγελό του στο ‘Occupy Wall Street.’ Στέλνω την αγάπη μου στο ‘Occupy Wall Street.’ " Όλοι εργαζόμαστε μαζί. "

(για το ολιστικό "όραμα" της Όνο περί "ενότητας" βλ. και ΕΔΩ)


# 2 Russell Simmonsπεριουσία: 325 εκατομμύρια δολάρια

Το Networth υπενθυμίζει ότι, εκτός του ότι είναι ένας μεγιστάνας της μουσικής και best-selling συγγραφέας, ο Simmons είναι ο ιδρυτής εταιρείας πιστωτικών καρτών που βασίζεται στα τέλη που ονομάζεται UniRush Financial Services. Αλλά δεν είναι η βιομηχανία χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών που ευθύνεται για την οικονομική κατάρρευση της χώρας;


# 3 Roseanne Barr – περιουσία: 80 εκατομμύρια δολάρια

Η Barr, η οποία πιστεύει ότι οι τραπεζίτες που κερδίζουν πάνω από 100 εκατομμύρια δολάρια θα πρέπει να αποκεφαλίζονται, προφανώς θεωρεί ότι διέφυγε τη γκιλοτίνα, βγάζοντας το πενιχρό ποσό των 80 εκατομμυρίων δολαρίων.


# 4 Deepak Chopra – περιουσία: 80 εκατομμύρια δολάρια

Ο Chopra είναι ένα άλλο όνομα στη λίστα μας, ο οποίος γεννήθηκε προνομιούχος. Ο πατέρας του, Krishan Chopra, ήταν ένας εξέχων Ινδός καρδιολόγος και επικεφαλής του τμήματος της ιατρικής και της καρδιολογίας στο Mool Chand Khairati Ram νοσοκομείο στο Νέο Δελχί. Ο πατέρας του Chopra ήταν επίσης αξιωματικός του βρετανικού στρατού.

Ο Chopra, ο οποίος είπε ότι το OWS "μετατρέπει το θυμό σε ανησυχία" έχει συγκεντρώσει αρκετά περιουσία από πολλά best-seller βιβλία «αυτοβοήθειας», καθώς και από τις υπηρεσίες που προσφέρονται στο πολυτελές κέντρο spa Chopra Center και κέντρο θεραπείας - όπου εργαστήρια, σεμινάρια και το «Ταξίδι στην Θεραπεία» - αποσκοπούν στο να βοηθήσουν τον οποιονδήποτε, οι τιμές δεν είναι προσιτές για τον οποιονδήποτε.


# 5 Kanye West – περιουσία: 70 εκατομμύρια δολάρια

Ο West, ο οποίος μεγάλωσε σε ένα γραφικό, μεσαιοταξικό προάστιο του Σικάγου, έχει μια επιχειρηματική πλευρά. Αν και δεν είναι απόλυτα επιτυχής, η εταιρεία του, KW Foods LLC, αγόρασε τα δικαιώματα για την αλυσίδα χάμπουργκερ Fatburger στο Σικάγο με σχέδια για να ανοίξει σε δέκα σημεία. Επιπλέον, ο West ξεκίνησε τη δική του φίρμα ρούχων, εκτός από τη συνεργασία με τη Nike για την κυκλοφορία του δικού του παπουτσιού, η Air Yeezys. Άραγε "ξεπουλάει" ο Westτην ολοένα αυξανόμενη εμπορική αυτοκρατορία του;

(για τα μηνύματα του West μέσω των μουσικών του βίντεο βλ. και εδώ)


# 6 Alec Baldwin – περιουσία : 65 εκατομμύρια δολάρια

Ίσως το καλύτερο από όλα είναι ότι το Φεβρουάριο του 2009, ο Baldwin κάλεσε τους νομοθέτες να επεκτείνουν τη φοροαπαλλαγή της Νέας Υόρκης στην κινηματογραφική και τηλεοπτική βιομηχανία, δηλώνοντας ότι αν «... οι φορολογικές ελαφρύνσεις δεν αποκαθίστανται στον προϋπολογισμό, η παραγωγή ταινιών σε αυτή την πόλη θα καταρρεύσει και η τηλεοπτική παραγωγή πρόκειται να καταρρεύσει και όλα θα πάνε στην Καλιφόρνια. "

Έτσι, τότε οι φορολογικές ελαφρύνσεις είναι O.K.;


# 7 Susan Sarandon – περιουσία: 50 εκατομμύρια δολάρια

Η Σάραντον έσκασε μύτη στην OWS καθ΄ οδόν προς την Ιταλία.

« Είμαι εδώ για να εκπαιδευτώ και να προσφέρω την υποστήριξή μου. Υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη ανθρώπων εδώ που θέλουν να δώσουν το παράδειγμα για κάτι που απευθύνεται στο τεράστιο χάσμα μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών. "

Αυτό χάσμα γίνεται ξεκάθαρο όταν κάποιος σκεφτεί το αξίας 1.750.000 δολαρίων ρετιρέ που έχει η Σάραντον του Μανχάταν.


#8 Michael Moore : περιουσία: 50 εκατομμύρια δολάρια

Μια εκτενής συνέντευξη στην εφημερίδα The Guardian το 2004 έδειξε ότι, όχι μόνο ο Μουρ έστειλε την κόρη του σε ιδιωτικό σχολείο, αλλά ότι ταξιδεύει συχνά με σωματοφύλακες και ζει σε επαύλεις εκατομμυρίων δολαρίων στο Upper West Side της Νέας Υόρκης (κατά το χρόνο της συνέντευξης ) και στο Μίτσιγκαν.

Ο Guardian σημείωσε ότι, αν και ο Moore αναφέρεται συνεχώς στον εαυτό του ως ανήκοντα στην «εργατική τάξη», στην πραγματικότητα μεγάλωσε σε ένα μεσοαστικό προάστιο του Flint, με μια οικογένεια που είχε δύο αυτοκίνητα, όπου ο πατέρας του έπαιζε γκολφ όταν βγήκε στη σύνταξη στα πενήντα του, και ήταν οικονομικά αρκετά άνετος ώστε να στείλει τα τρία παιδιά του στο κολλέγιο.

Ίσως το πιο καταραμένο απ’ όλα, όμως, ήταν το ακόλουθο απόσπασμα όπου ο πρώην διευθυντής του Moore αποκαλεί τον δημιουργό του "Fahrenheit 911" ότι έχει "εμμονή με τα λεφτά":

Οι υπάλληλοι του Moore ήταν αντιμέτωποι με όλο και πιο βασιλικές απαιτήσεις. Επέμεινε ότι το Channel 4 τον σπίτωνε στο πολυτελές Ritz, όταν εργαζόταν στην Αγγλία κάνοντας το ‘The Awful Truth’, γεγονός που απεικονίζει πλέον ως «την εκδίκηση της εργατικής τάξης κατά της εταιρικής δύναμης». Εν τω μεταξύ οι εργαζόμενοι γκρινιάζουν. «Είναι ένας κόπανος και υποκριτής και δεν μας αντιμετωπίζει δίκαια και ήταν ψεύτης σε όλες τις συναλλαγές του», είπε ένας πρώην εργαζόμενος. Ο πρώην μάνατζέρ του, ο Douglas Urbanski, έχει πει ότι Moore «ήταν ο πιο δύσκολος άνθρωπος που έχω γνωρίσει ... αυτός έχει εμμονή με τα χρήματα».


# 9 Τιμ Ρόμπινς – περιουσία: 50 εκατομμύρια δολάρια

Σύμφωνα με κρατικά αρχεία που αποκάλυψε η Daily Beast, ο απόφοιτος της σχολής κινηματογράφου του UCLA συνέβαλε σοκαριστικά με περίπου 5.000 δολάρια σε Ρεπουμπλικανούς υποψηφίους για το 2006 συμπεριλαμβανομένων του Tea Party ειδώλου Michele Bachmann.


# 10 Nancy Pelosi – περιουσία: 35.500 εκατομμύρια δολάρια

Η Pelosi, της οποίας ο πατέρας ήταν ένα μέλος του Κογκρέσσου των ΗΠΑ και πρώην δήμαρχος της Βαλτιμόρης, είναι ένα από τα πλουσιότερα μέλη του Κογκρέσου. Κατά ειρωνικό τρόπο, ο σύζυγός της, ο Paul Pelosi, είναι ένας επιτυχημένος επενδυτικός τραπεζίτης και ιδιοκτήτης των Sacramento Mountain Lions και της United Football League.


πηγή και εδώΣύνδεσμος

Φωτογραφίες από την ορεινή Ελλάδα

Δίκορφο Ιωαννίνων


Στενωπός



Μηλιά Μετσόβου


πηγή

Απίστευτη φωτογραφία Έλληνα φωτορεπόρτερ κάνει το γύρο του κόσμου


Η φοβερή αυτή φωτογραφία, που δείχνει ένα Λίβυο να παίζει κιθάρα την ώρα που γύρω του μαίνεται μάχη κάνει από χθες το γύρο του κόσμου και φιγουράρει στα πρωτοσέλιδα των διεθνών media.

Τη φωτογραφία έβγαλε στις 10 Οκτωβρίου στη Σύρτη της Λιβύης ο Έλληνας φωτορεπόρτερ Άρης Μεσσήνης, που εργάζεται στο γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων.

Ο Άρης Μεσσήνης εργάζεται ως φωτορεπόρτερ από το 1997 και μεταξύ άλλων ήταν ένας εκ των φωτορεπόρτερ που δέχτηκαν επίθεση από άνδρες των ΜΑΤ στα πρόσφατα επεισόδια στην πλατεία Συντάγματος στις 5 Οκτωβρίου.



πηγή
http://olympiada.files.wordpress.com/2011/10/15-10-11-10-17-14-cf80-cebc.jpg

Aνθρώπινη Θεραπεία

ΤΟ Δ.Ν.Τ. βρίσκεται στη Γουατεμάλα από το 1984. Τα τελευταία εφτά χρόνια η χώρα εμφανίζει εντυπωσιακή οικονομική ανάπτυξη που θα ζήλευαν πολλά ανεπτυγμένα κράτη. Ο μέσος όρος αγγίζει το 4%! Ωστόσο, την ίδια στιγμή, το 1 στα 2 παιδιά κάτω των 5 ετών πεθαίνουν από την πείνα και τον υποσιτισμό. Ένα ντοκιμαντέρ συγκλονιστικών αντιφάσεων, όπου τα υπέροχα οικονομικά στοιχεία δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματική. ζωή.



Επιτόπια Έρευνα, Σενάριο, Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος / Διεύθυνση Φωτογραφίας: Αλέξης Μπαρζός / Οργάνωση & Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή / Έρευνα & Οργάνωση Θέματος: Μανώλης Φυλακτίδης / Μοντάζ: Γιάννης Μπιλήρης, Άννα Πρόκου / Πρωτότυπη Μουσική: Γιάννης Παξεβάνης / Μια παραγωγή της Small Planet για την ΕΡΤ © 2010 - 2011



πηγή

Γιατί μερικοί άνθρωποι πεθαίνουν με βίαιο τρόπο;

Αγ. Αναστασίου Σιναΐτου, Επισκόπου Αντιοχείας


Ερώτηση: Άραγε όλοι όσοι πέφτουν από ύψος ή καλύπτονται από χώματα ή πνίγονται, το παθαίνουν αυτό από θεία απειλή και παραχώρηση ή από ενέργεια του πονηρού;

Απόκριση: Ότι είναι «ανεξερεύνητα τα κρίματα του Θεού και ανεξιχνίαστοι αι οδοί αυτού». όπως λέει και ή Γραφή1, είναι φανερό. Παρά ταύτα όμως δεν είναι αλήθεια ότι όλοι όσοι πεθαίνουν με βίαιο θάνατο το παθαίνουν αυτό εξαιτίας των αμαρτιών τους. Διότι και οι γιοί του Ιώβ, παρ’ όλο που ήταν δίκαιοι, θάφτηκαν κάτω από τα ερείπια του σπιτιού τους. Αλλά και ο Χριστός μας το διδάσκει αυτό λέγοντας ότι δεν ήσαν αμαρτωλότεροι απ’ όσους κατοικούσαν την Ιερουσαλήμ εκείνοι οι δεκαοκτώ άνδρες, πάνω στους οποίους έπεσε ο πύργος του Σιλωάμ ούτε πάλι εκείνοι των οποίων το αίμα ο Πιλάτος ανέμιξε με τις θυσίες.

Από αυτά λοιπόν μαθαίνουμε ότι και οι δίκαιοι πολλές φορές πεθαίνουν με βίαιο θάνατο σύμφωνα με αφανείς και άγνωστες αποφάσεις του Θεού, οι οποίες οφείλονται σε τρεις λόγους:

Πολλές φορές ο Θεός επιτρέπει κάποιοι όσιοι άνδρες να θανατωθούν από θηρία ή από σεισμούς ή από πνιγμό ή από πτώση σε γκρεμούς, για να φοβηθούν οι υπόλοιποι και να πουν: «Αν αυτός που ήταν άνθρωπος του Θεού έπαθε κάτι τέτοιο, άραγε τί πρόκειται να πάθουμε εμείς οι αμαρτωλοί; Και εάν ο δίκαιος μόλις που σώζεται, ο ασεβής και αμαρτωλός πού θα βρεθεί:»

Άλλοι πάλι που είχαν ίσως κάποια μικρά ελαττώματα και επετράπη να υποστούν αυτόν τον βίαιο θάνατο θα ευρεθούν πλέον τέλειοι μπροστά στον Θεό.

Και κάποιοι άλλοι, που πολλές φορές σαν δυνατοί πήραν επάνω τους τις αμαρτίες του λαού, παραδίδονται γι’ αυτόν τον λόγο σε πειρασμούς και οδυνηρό θάνατο προκαλώντας έτσι μεγαλύτερη σωτηρία και στον εαυτό τους και στο λαό.

Διότι και ο Χριστός για τις αμαρτίες μας πληγώθηκε και για χάρη μας δέχθηκε τον θάνατο. Έχοντας λοιπόν αυτά υπ’ όψιν ας μην απορήσουμε, όταν βλέπουμε ότι ο Ησαΐας πριονίσθηκε, ο Ιωάννης αποκεφαλίσθηκε, ο Στέφανος λιθοβολήθηκε, ο Πέτρος σταυρώθηκε και πολλοί άλλοι άγιοι περιέπεσαν σε φοβερούς κινδύνους και θανάτους.

Κατά τον ίδιο τρόπο, σε τρείς λόγους μπορεί να αποδοθεί και ο βίαιος θάνατος των κακών ανθρώπων: ή για να σωφρονισθούν οι υπόλοιποι από το φοβερό περιστατικό που τους συνέβη ή για να βρουν και οι ίδιοι κάποια ανακούφιση στην άλλη ζωή (διότι πάρα πολλή ωφέλεια βρίσκουν εκεί όσοι χωρίζονται από το σώμα με πικρό θάνατο· κι αυτό εννοούσε ο Κύριος, όταν έλεγε αναφερόμενος σε κάποιες πόλεις που δεν δέχθηκαν το κήρυγμά Του: τα Σόδομα και τα Γόμορρα θα έχουν ανεκτότερη τιμωρία κατά την ημέρα της κρίσεως παρά η πόλις εκείνη· ή πάλι από θεία οργή και απειλή, όπως συνέβη στην περίπτωση του Φαραώ και του κατακλυσμού. Άλλοι δηλαδή υποφέρουν μόνον εδώ, όπως ο Λάζαρος, άλλοι εν μέρει εδώ και εν μέρει μετά θάνατον, όπως ακριβώς εκείνοι που κάηκαν στα Σόδομα, και άλλοι μόνον μετά θάνατον, όπως ο πλούσιος της παραβολής του Λαζάρου.

Λοιπόν όταν δεις ότι κάποιος έπεσε σε γκρεμό ή πνίγηκε, να μη λες ούτε να εξετάζεις: «Γιατί πέθανε μ’ αυτό τον τρόπο; Άραγε είχε φθάσει η ώρα του ή πέθανε πρόωρα; Ή μήπως αυτό συνέβη με συνεργία του διαβόλου:» Πρέπει να γνωρίζεις ότι πολλές φορές περιπίπτουμε σε πειρασμούς και συμφορές και θανάτους από δική μας αδιακρισία και αυθάδεια. Όπως παραδείγματος χάριν παθαίνουν οι ναυτικοί οι οποίοι, ενώ βλέπουν να προμηνύεται κακοκαιρία, βγάζουν το πλοίο από το λιμάνι και εκθέτουν τον εαυτό τους σε άλλους κινδύνους από μόνοι τους, χωρίς να το θέλει αυτό ούτε ο Θεός ούτε όμως και ο διάβολος· αλλά τα κάνουν αυτά και τα παρόμοια με δική τους πρωτοβουλία και αυτεξουσιότητα. Διότι από τα λόγια του Χριστού: σ’ εσάς ακόμη και οι τρίχες της κεφαλής σας είναι όλες αριθμημένες γίνεται φανερό ότι ο σατανάς δεν έχει καμία εξουσία όχι μόνον στους ανθρώπους, αλλ’ ούτε και στα άλογα ζώα και τους χοίρους, όπως μαρτυρεί και το Ευαγγέλιο.

Επομένως άλλοι μεν από αυτούς τους βίαιους θανάτους συμβαίνουν, όπως έχει λεχθεί, πολλές φορές σαν απειλή τού Θεού προς αυτούς που αμαρτάνουν αμετανόητα, όπως συνέβη στις περιπτώσεις του κατακλυσμού και των Σοδόμων. Διότι λέει η Γραφή ότι οι φαύλοι έχουν απαίσιο θάνατο’ και ο θάνατος των αμαρτωλών είναι κακόςκαι όταν ξεσπάσει καταιγίδα, αφανίζεται ο άσεβής και ο δίκαιος διαφεύγει την παγίδα, άντ’ αυτού δε παραδίδεται σ’ αυτήν ο ασεβής. Άλλοι πάλι κατά θεία παραχώρηση, όπως στην περίπτωση των παιδιών του Ιώβ. Άλλοι δε τέλος με απλή γνώση του Θεού, χωρίς Αυτός ούτε να ευαρεστείται, αλλά ούτε και να παρεμποδίζει. Διότι λέγει: Δεν πωλούνται δύο σπουργίτια για ένα μόνο ασσάριο; Και όμως ούτε ένα από αυτά δεν πέφτει στο χώμα χωρίς τον επουράνιο Πατέρα μου. Αυτά δε τα έλεγε θέλοντας να δείξει ότι τίποτε δεν γίνεται, χωρίς να το γνωρίζει ο Θεός· όχι όμως και ότι Αυτός είναι πού ενεργεί σε όλα.

Ίσως δε και με θέλημα Θεού να πεθαίνουν μερικοί πολλές φορές με πικρό θάνατο, προς σωτηρία τους, καθώς προανέφερα. Όταν για παράδειγμα ο βασιλεύς Μαυρίκιος παρεκάλεσε τον Θεό να πληρώσει στον κόσμο αυτό για τα αμαρτήματά του, είδε στο όνειρό του κάποιον υπέρλαμπρο βασιλέα, που του έδωσε διαταγή να παραδοθεί προς θάνατον στο στρατιώτη Φωκά, πράγμα το όποιο και έγινε. Επίσης υπήρχε και κάποιος αναχωρητής φημισμένος για τα σημεία και θαύματά του, που είχε μαζί του στην έρημο και έναν υποτακτικό. Συνέβη λοιπόν μια μέρα ο μαθητής να επισκεφθεί μια πόλη που είχε έναν κακό και άθεο άρχοντα. Αυτός είχε πεθάνει και κηδευόταν συνοδευόμενος από πλήθος ανθρώπων, με πολλές τιμές, κεριά και θυμιάματα. Όταν ο υποτακτικός επέστρεψε στην έρημο, βρήκε τον θεοφόρο γέροντά του κατασπαραγμένο από μια ύαινα. Άρχισε λοιπόν να αδημονεί και σχεδόν να αντιδικεί με τον Θεό λέγοντας: «Πού είναι η δίκαιη κρίση Σου, Κύριε; Πώς εκείνος ο κακός άρχοντας, που σε παρόργισε πολύ, πέθανε τόσο ένδοξα, ενώ αυτός ο άγιος, που σε υπηρέτησε πιστά, έγινε τροφή ενός θηρίου;» Και ενώ έλεγε αυτά και άλλα παρόμοια παραπονούμενος, παρουσιάσθηκε άγγελος Κυρίου και του είπε: «Εκείνος ο άρχοντας, που ήταν τελείως κακός, έκανε μια καλή πράξη. Με την τιμή που του έγινε στην κηδεία έλαβε τον μισθό για εκείνο το καλό του έργο και έτσι έφυγε για την άλλη ζωή τελείως καταδικασμένος. Ο δικός σου πάλι γέροντας, που έκανε όλες τις θεάρεστες πράξεις, είχε ως άνθρωπος και κάποιο μικρό ελάττωμα και με αυτόν τον πικρό θάνατο το ξεπλήρωσε και απήλθε εκεί τελείως καθαρός».

Δεν πρέπει λοιπόν να κατακρίνουμε αποφαντικά όσους πεθαίνουν με βίαιο θάνατο και να λέμε ότι αυτοί το παθαίνουν εξαιτίας των αμαρτιών τους. Διότι κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίζει ξεκάθαρα με τι κριτήρια τα κανονίζει αυτά ο Θεός. Πολλές φορές τέτοιοι θάνατοι συνέβησαν και σε δίκαιους ανθρώπους από κάποιες άγνωστες αίτιες. Διότι ο Εκκλησιαστής λέγει: Είναι δυνατόν ο δίκαιος να απολεσθεί ενώ ευρίσκεται στο δρόμο του Θεού και ο άσεβης να παραμείνει στην κακία του είναι όμως επίσης δυνατόν ο δίκαιος να ανταμειφθεί σ’ αυτήν την ζωή από τον Θεό σύμφωνα με τις πράξεις τον. Και ο Δαβίδ λέγει: Θεέ μου, ήλθαν ειδωλολάτρες στην χώρα της κληρονομίας Σου, εμόλυναν τον άγιο ναό Σου, κατέστησαν την Ιερουσαλήμ σαν αποθήκη οπωρικών, άφησαν τα πτώματα των δούλων Σου φαγητό στα όρνεα του ουρανού και τις σάρκες των οσίων Σου στα θηρία της γης· έχυσαν το αίμα τους σαν νερό γύρω από την Ιερουσαλήμ και δεν υπήρχε άνθρωπος να τους θάψει. Ακόμη πολλοί δίκαιοι ζουν λίγα χρόνια προς το συμφέρον της ψυχής τους, όπως λέγει ο Σολομών: Επειδή ευαρέστησε τον Κύριο αγαπήθηκε από Αυτόν, και ενώ ζούσε μεταξύ των αμαρτωλών, μετετέθη στην αιωνιότητα. Πάρθηκε αιφνίδια, για να μη μεταβάλει η κακία την σύνεσή του και να μην απατήσει η δολιότητα την ψυχή του. Διότι ο φθόνος της ανηθικότητας αμαυρώνει τα καλά και ο ρεμβασμός των κοσμικών επιθυμιών διαστρέφει τον άκακο νου. Αν και έζησε λίγο, εντούτοις έγινε γέρων κατά την αρετή. Η ψυχή του ήταν αρεστή στον Κύριο, και γι’ αυτό ανηρπάγη από το περιβάλλον των αμαρτωλών.

Επίσης οι δίκαιοι περιπίπτουν πολλές φορές σε μακροχρόνιες σωματικές ασθένειες, με τις οποίες υποφέρουν συνήθως οι αμαρτωλοί, διότι το επιτρέπει ο Θεός, που θέλει να δείξει σε όλους εμάς την αξία της πίστεως και της υπομονής των δικαίων ακόμη και μέσα σε τέτοιες συμφορές και κακούς θανάτους· δηλαδή ότι δέχθηκαν ευχαρίστως όλα τα επίπονα και θλιβερά πράγματα και υπέμειναν πικρούς θανάτους, χωρίς να αλλοιωθούν καθόλου στην αγάπη τους προς τον Θεό· όπως και ο Ισαάκ, ο όποιος, όταν στα γεράματά του στερήθηκε το πρόσκαιρο τούτο φως, δεν κλονίστηκε από την αγάπη του προς τον Θεό. Και ο Ιώβ επίσης, παρ’ όλο που παραδόθηκε σε μεγάλους πειρασμούς, έμεινε ακλόνητος. Ακόμη δε και ο Απόστολος, ενώ είχε διά βίου μια ασθένεια στο σώμα του, δεν έπαυσε να αγαπά τον Θεό. Σ’ αυτήν την ασθένεια αναφέρεται, όταν λέγει: Και για τις υπερβολικές αποκαλύψεις μου δόθηκε αγκάθι στη σάρκα, άγγελος του Σατανά, για να με χαστουκίζει. ώστε να μην περηφανεύομαι. Τρεις φορές παρεκάλεσα τον Κύριο να με απαλλάξει από αυτήν την δοκιμασία, και μου απάντησε: «Σου είναι αρκετή η χάρις μου, διότι η δική μου δύναμις τελειοποιείται με την ασθένεια». Και πάλι απευθυνόμενος στους Γαλάτες ομιλεί για την ασθένεια του ως εξής: Και για την σωματική μου δοκιμασία δεν με περιφρονήσατε ούτε με αηδιάσατε, αλλά με δεχθήκατε σαν απεσταλμένο του Θεού, σαν τον ίδιο τον Ιησού Χριστό.

Επειδή λοιπόν, όπως αποδείχθηκε, και σε αγίους άνδρες ακόμη συμβαίνουν κάποια πράγματα δυσάρεστα και σωματικές ασθένειες και θάνατοι οδυνηροί, δεν μπορούμε βιαστικά και απόλυτα να κατακρίνουμε ως αμαρτωλούς όσους παθαίνουν κάτι τέτοιο, μην τυχόν βγάζοντας λανθασμένες αποφάσεις για τα παραπάνω, γίνουμε όμοιοι με τους φίλους του Ιώβ, που όταν είδαν την απαίσια πληγή και τον σωρό απ’ τα σκουλήκια, τον κατέκριναν σαν αμαρτωλό, επειδή αγνόησαν την θεία οικονομία, που επέτρεψε να πάθη αυτός τόσο μεγάλους πειρασμούς από τον διάβολο. Και επρόκειτο να κληρονομήσουν φοβερή απώλεια για την ψυχή τους, επειδή μίλησαν αντίθετα με την αλήθεια, αν η προσευχή του Ιώβ δεν προλάβαινε να τους εξιλεώσει ενώπιον του Θεού.

Ο φονιάς εξάλλου φονεύει μεν αυτόν που έπεσε στα χέρια του κατά θεία παραχώρηση, φονεύεται όμως στη συνέχεια και ο ίδιος από τους άρχοντες κατά τον Νόμο του Κυρίου, διότι επιθύμησε και επιτέλεσε μια κακοήθη πράξη.

(«Αγιορείτικη Μαρτυρία», τευχ. 8-9, σ. 155-159)



πηγή

Έτσι απλά..


Και πως αλλοιώς...




στην αυταπάτη







" Αλήθεια..που τελειώνει το σώμα,
στο δέρμα ή στο μεδούλι; "






Θέλει αγώνα και μάχη εσωτερική
για να χεις δύναμη και αντοχές
να διασχίζεις έρημους απανθρωπιάς και να ποτίζεις
την ελπίδα...

Kαι αν δεν φλερτάρεις αναιδώς
και αν δεν ερωτοτροπήσεις
αυτοσαρκαστικότατα με
το μέσα σου Απύθμενο

πως θα ντύσεις το έξωθεν απραγματοποίητο;

Bυθομετρώντας μέσα μου πικρές αλήθειες
αρνούμαι και αυτο το Χειμώνα

να βάλω Κουρτινα στο τσαρδάκι μου.





Έτσι απλά....
απλούστατα....



Ανοίγουν κάποιες καρδιές
και γίνονται οι κήποι
περιβόλια.!!!



aeriko

ΜΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑ





Όταν ήρθες ήσουνα σαν το κόκκινο κρασί και το μέλι

Κι η γεύση σου φλόγιζε με τη γλύκα της το στόμα μου.

Τώρα είσαι σαν το πρωινό ψωμί,

Τραγανό κι ευχάριστο.

Χόρτασα πια τη γεύση σου· με δυσκολία σε δοκιμάζω·

Μ’ έχεις όμως θρέψει καλά.


ΑΜΥ ΛΟΟΥΕΛ
(1874-1925)

Ο νόμος της φύσης


φωτορεπορτάζ:Ο νόμος της φύσης

Ωρες υπομονής χρειάστηκαν για να γίνει πραγματικότητα αυτό το «Κλικ». Και από την πλευρά του φωτογράφου, του πολυβραβευμένου Τζον Ράιτερ, και από την πλευρά της λέαινας. Η οποία βέβαια τελικά ανταμείφθηκε – εννοείται πως η δύσμοιρη ζέβρα δεν έχει την παραμικρή ελπίδα να γλιτώσει από τα δόντια και τα νύχια του αιλουροειδούς, ενώ στα μάτια της μπορεί κανείς να δει και τον τρόμο και τον πόνο και την αποδοχή. Η φύση σε όλο το μεγαλείο της – και όλη την ωμότητά της. Η σκηνή εκτυλίχθηκε στο Εθνικό Πάρκο Μαασάι Μάρα της Κένυας. Οποιος έχει μια ευαισθησία παραπάνω, πάντως, δεν μπορεί παρά να αναρωτηθεί: όσο και αν αυτό το θέαμα είναι αναπόσπαστο και επιβεβλημένο κομμάτι της φύσης και της φυσικής ισορροπίας, ο φωτογράφος πώς μπορεί να μένει αμέτοχος και να μην υπερασπίζεται το πιο αδύναμο πλάσμα;

Σιγὰ σιγὰ μᾶς φεύγει. Καὶ τοῦ χρόνου


Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2011

Προκλητικές δηλώσεις του Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής Αθηνών για τη μισθοδοσία του κλήρου - και μία απάντηση

Ο Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών Μάριος Μπέγζος παραχώρησε συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό ΑΘΗΝΑ 9.84. Απαντώντας σε σχετικά ερωτήματα δημοσιογράφων αναφέρθηκε στο ζήτημα της μισθοδοσίας του κλήρου. Είπε μεταξύ άλλων: «Θα σας πω κάτι αστείο που το ξέρουμε όλοι μας. Το ελάχιστο εισόδημα ενός ιερέα είναι ο μισθός του από το κράτος, ο οποίος και φορολογείται. Το μεγαλύτερο είναι τα λεγόμενα «τυχερά». Οι δωρεές των πιστών. Σε ένα νεκροταφείο να πάτε να σας διαβάσει μια ευχή θα δώσετε κάτι. Αυτό, αν το αθροίσετε, το οποίο είναι και αδήλωτο στην εφορία είναι τα καλύτερα έσοδά του». Η δημοσιογράφος ρωτάει: «Συνεπώς μπορεί να στερηθεί το μικρό κομμάτι του μισθού, θέλετε να μας πείτε;»...
Και ο Μάριος Μπέγζος απαντά: «Σαφώς. Τα 9/10 της Ορθοδοξίας, σε όλο τον κόσμο, δεν μισθοδοτούνται από το κράτος. Στην Αμερική, στην Αυστραλία, στην Κύπρο… Ζουν από τους πιστούς. Επομένως, είναι αστείο πράγμα αυτή η αρρωστημένη εμμονή για το μισθό των ιερέων. Να τον πάρουμε, να τον κρατήσουμε, να τον πάρουμε, να τον δείξουμε…». Η δημοσιογράφος ρωτά: «Θα ήταν, νομίζετε, ένα σημαντικό έσοδο, μια σημαντική προσθήκη για το κράτος αν έπαυε αυτό το κονδύλι;». Ο Μάριος Μπέγζος απαντά: «Πιο πολύ έχει συμβολική σημασία παρά πνευματική, διότι, αν δεν με απατά η μνήμη μου οι κληρικοί της Ελλάδας δεν υπερβαίνουν τους 9.000″.

Οι παραπάνω προκλητικές δηλώσεις φανερώνουν το κόμπλεξ το οποίο διακατέχει τους ψευτοκουλτουριάρηδες θεολόγους, ομότροπους του Κοσμήτορα Μάριου Μπέγζου. Στην ατυχή τους προσπάθεια να φανούν δήθεν σύγχρονοι προχωρούν πλέον μετά την εναντίον των αγίων Πατέρων πολεμική (μεταπατερική θεολογία) και την πλήρη αλλοίωση του χριστιανικού μαθήματος των Θρησκευτικών σε μία άνευ προηγουμένου επίθεση εναντίον των κληρικών. Οι δηλώσεις του Κοσμήτορα είναι όχι απλώς απαξιωτικές αλλά και συκοφαντικές για τους κληρικούς της Εκκλησίας μας. Κατηγορεί με περισσή ελαφρότητα και γενικεύσεις τον ιερό κλήρο για «μαύρα χρήματα» από τα τυχερά και για φοροδιαφυγή! Πληροφορούμε τον κ. Κοσμήτορα ότι υπάρχουν πλείστοι όσοι κληρικοί που όχι απλώς αρνούνται τα λεγόμενα «τυχερά» αλλά ζούνε πολυμελείς πολλές φορές οικογένειες με τον μισθό του ιερέα ασκώντας παράλληλα έργα φιλανθρωπίας. Αυτά όμως φαίνεται πως ο κ. Μπέγζος τα αγνοεί. Δεν ξέρουμε με τι είδους κληρικούς κάνει παρέα. Ισχύει όμως πάντοτε η ρήση "Όμοιος ομοίω, αεί πελάζει".

Τέλος ο κ. Μπέγζος αντί να αποδέχεται με τόση ευκολία σχέδια διακοπής της μισθοδοσίας του κλήρου, ας προσφέρει ο ίδιος το δικό του μισθό του πανεπιστημιακού δασκάλου και Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής. Κι αυτό όχι για να σωθεί η ελληνική οικονομία αλλά γιατί θα έχει μεγάλη συμβολική σημασία!


πηγή

Η ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ




Θύμιος Παπανικολάου

Στο δελτίο ειδήσεων του MEGA την Τρίτη (11/10/2011) προβλήθηκε ένα ρεπορτάζ για μία εκδήλωση-συναυλία στον Πειραιά όπου ο Νταλάρας ερμήνευσε ποιήματα της Ελένης Αρβελέρ για το Βυζάντιο.

Ως εδώ τίποτα το ιδιαίτερο για το MEGA και για όλο το συγκρότημα Λαμπράκη. Για αυτούς πολιτισμός είναι μόνο ότι κάνουν οι Νταλάρες, οι Σαββόπουλοι και όλος ο καθεστωτικός συρφετός και φυσικά οι ιδιοκτήτες του ομίλου.
Οι «φιλανθρωπίες» της Μαριάνας Βαρδινογιάννη και βέβαια ότι γίνεται στο κρατικοδίαιτο Μέγαρο Μουσικής του Λαμπρακιστάν.
Διαβάστε εδώ
Δεν θα ασχολούμασταν με το συγκεκριμένο ρεπορτάζ εάν επρόκειτο απλά για την προβολή του Νταλάρα όμως ο απώτερος σκοπός ήταν διαφορετικός.

Στο ρεπορτάζ αυτό αφού στη αρχή φάγαμε στη μάπα για πολλοστή φορά τον Νταλάρα να τραγουδάει ακολούθησε ένα μικρό απόσπασμα από την ομιλία της Αρβελέρ στο οποίο αναφερόταν στην περίοδο του Βυζαντινού αυτοκράτορα Αλέξιου Κομνηνού ο οποίος σε μια κρίσιμη και δύσκολη περίοδο για την επιβίωση της αυτοκρατορίας δήμευσε μεγάλο μέρος της εκκλησιαστικής περιουσίας για να ανασυγκροτήσει το κράτος και τον στρατό φέρνοντας το ως παράδειγμα προς μίμηση για την σημερινή κατάσταση, ενώ από κάτω οι αφιονισμένοι πασόκοι (μόνο αυτοί πλέον αντέχουν να παρακολουθήσουν συναυλία του Νταλάρα) ξέσπασαν σε χειροκροτήματα.

Απλοϊκή ταύτιση τελείως διαφορετικών καταστάσεων και εποχών με πολύ δόλιο όμως σκοπό.

Πέρα από τη γενικευμένη επίθεση στην εθνική μας υπόσταση αναπόσπαστο κομμάτι της οποίας είναι η ορθοδοξία, τελευταία έχει μπει στο στόχαστρο των ντόπιων και ξένων τοκογλύφων και η περιουσία της Εκκλησίας.

Δεν είναι μόνο η δημόσια περιουσία που ξεπουλιέται ταχύτητα και όσο όσο και η μικρή ιδιοκτησία που δημεύεται μέσω των χαρατσιών, έχουν βάλει στο μάτι και την εκκλησιαστική περιουσία που είναι κυρίως ακίνητη.

Εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα γιατί πάνω στα ζητήματα της εκκλησίας επικρατεί τεράστια σύγχυση.

Έχουμε τεράστιες και ασυμφιλίωτες διαφωνίες με τον τρόπο που διαχειρίζεται η ηγεσία της εκκλησίας την περιουσία που κατέχει ερχόμενη σε κατάφορη αντίθεση με τις αυθεντικές ιδέες του χριστιανισμού και η οποία ήρθε στη κατοχή της από τις χιλιάδες δωρεές των απλών πιστών, αυτό συμβαίνει εδώ και χιλιάδες χρόνια δεν είναι τωρινό φαινόμενο και το γνωρίζουν και οι πέτρες.

Ο Λένιν περιέγραφε αυτό το φαινόμενο ως εξής: «Όμως οι χριστιανοί, από τότε που ο χριστιανισμός έγινε επίσημη θρησκεία του κράτους, «λησμόνησαν» τις «απλοϊκότητες» του πρωταρχικού χριστιανισμού με το δημοκρατικό-επαναστατικό πνεύμα του." ( ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ ΣΕΛ 55 ).

Άλλωστε και η σημερινή ηγεσία της εκκλησίας ειδικά ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος και ο πατριάρχης Βαρθολομαίος ταυτίζονται σχεδόν απόλυτα με την Νέα Τάξη και τα ιδεολογήματά της.



Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να γινόμαστε ουρά των ιδεολογημάτων του ταξικού εχθρού. Ο κύριος ταξικός εχθρός σήμερα δεν είναι η διεφθαρμένη γραφειοκρατική εκκλησιαστική ιεραρχία αλλά το κεφάλαιο και οι πιο επιθετικές αιχμές του οι τράπεζες και οι ντόπιοι και ξένοι τοκογλύφοι.

Όταν το βαθύ λαρύγγι της κατοχικής κυβέρνησης και της τροϊκας το MEGA ωρύεται υστερικά υπέρ της δήμευσης της περιουσίας της εκκλησίας κάθε νοήμων άνθρωπος πρέπει να προβληματίζεται.

Όπως έλεγε και ο Κάρλ Λίμπνεχτ όταν χειροκρότησαν την ομιλία του οι πολιτικοί του καθεστώτος:

«Το να χειροκροτούν αυτά που είπα οι ταξικοί μου αντίπαλοι σημαίνει ότι είναι λάθος και τα ανακαλώ».


Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι αν δημευτεί μεγάλο μέρος της εκκλησιαστικής περιουσίας από την κυβέρνηση ο ελληνικός λαός δεν θα δει δεκάρα τσακιστή, όλα θα ξεπουληθούν ταχύτατα και θα πάνε υπέρ των δανειστών και θα χαθεί και η ευκαιρία να αξιοποιηθεί σωστά υπέρ του ελληνικού λαού.

Για αυτό ουρλιάζουν υστερικά εναντίον της εκκλησίας διάφορα "αριστερά" δεκανίκια του συστήματος με μπροστάρη τον Ψαριανό.

Είναι σαν κάποιος την περίοδο της Γερμανικής κατοχής να υποστηρίζει την δήμευση της περιουσίας της εκκλησίας από τους ναζί επειδή είναι υπέρ του χωρισμού εκκλησίας-κράτους.

Εδώ ανατρέπεται πλήρως το λενιστικό δόγμα: «Με τον Κερένσκυ εναντίον του Κορνίλωφ».

Σήμερα είναι ώρα ευθύνης και για τον ορθόδοξο κλήρο και φυσικά δεν αναφερόμαστε στην ανώτερη ιεραρχία και σε διάφορους χρήσιμους ηλίθιους που δυσφημούν την ορθοδοξία όποτε ανοίγουν το στόμα τους όπως ο Άνθιμος και ο Αμβρόσιος Καλαβρύτων που θυμήθηκε να πλέξει το εγκώμιο του χουντικού Ντερτιλή.

Υπάρχουν φυσικά και οι εξαιρέσεις όπως ο μητροπολίτης μεσογαίας Νικόλαος που έχει πάρει ξεκάθαρα θέση εναντίον της κατοχικής κυβέρνησης για αυτό στάζουν χολή εναντίον του τα κατοχικά ανδρείκελα ο Σηφουνάκης και ο Μίλτος Παπαϊωάννου.

Ο μοναδικός δρόμος σήμερα για τους απλούς παπάδες και μοναχούς είναι δίπλα στον ελληνικό λαό και στους αγώνες ζωής και θανάτου εναντίον των κατοχικών δυνάμεων αυτός είναι ο ορθόδοξος δρόμος για κάθε αυθεντικό χριστιανό που νοιάζεται για τους συνανθρώπους του.



Η ορθόδοξη εκκλησία έχει τελείως διαφορετική παράδοση από τις εκκλησίες της Δύσης. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο ότι βρέθηκε για εκατοντάδες χρόνια υπό ξένη κατοχή.

Ποτέ δεν άλλαξε τα δόγματά της όπως έκαναν οι προτεστάντες για να βοηθήσουν στην ανάπτυξη του καπιταλισμού (Μαξ Βέμπερ, προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του καπιταλισμού).

Πολυάριθμα είναι και τα παραδείγματα κυρίως ανθρώπων του κατώτερου κλήρου που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν στο πλευρό του λαού στους μεγάλους απελευθερωτικούς αγώνες: Τουρκοκρατία, 1821, γερμανική κατοχή και συμμετοχή στο ΕΑΜ)

Φυσικά υπήρξαν και αυτοί που υπηρέτησαν τις κατοχικές δυνάμεις κυρίως από τις ανώτερες βαθμίδες της ιεραρχίας και καλλιεργούσαν στο λαό την ηττοπάθεια και την μοιρολατρία.

Οι ταξικές διαφορές και αντιθέσεις υπήρχαν και υπάρχουν και στο εσωτερικό της εκκλησίας.

Κάθε αξία όμως κρίνεται στο σήμερα και στην πράξη.

Όλοι οι αυθεντικοί αγωνιστές της ορθοδοξίας πρέπει να δώσουν σκληρή μάχη ώστε να αλλάξει τελείως η διαχείριση της εκκλησιαστικής περιουσίας.

Ο ελληνικός λαός θα αντιμετωπίσει το φάσμα της πείνας και της απόλυτης φτώχειας σε αυτό η Εκκλησία έχει τις δυνάμεις και το δίκτυο (οι χιλιάδες ενορίες από το ένα άκρο της Ελλάδος μέχρι το άλλο) να τον στηρίξει και πρέπει οπωσδήποτε να το κάνει. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι λαός εξαθλιωμένος και πεινασμένος δεν μπορεί να αντισταθεί, για αυτό και η πρώτη μάχη που έδωσε το ΕΑΜ ήταν ενάντια στην πείνα.

Τέλος όσον αφορά την Αρβελέρ με τους βαρύγδουπους και πομπώδεις τίτλους δεν νομίζουμε ότι τέτοιες άστοχες συγκρίσεις διαφορετικών ιστορικών περιόδων δικαιολογούν τη φήμη της ως ιστορικού.

Ο Αλέξιος προσπαθούσε να σώσει την αυτοκρατορία από τους εξωτερικούς εχθρούς δεν ενεργούσε για λογαριασμό τους όπως οι σημερινοί γκαουλάιτερ: αυτή είναι η τεράστια διαφορά των δύο περιόδων που η Αρβελέρ δεν αναφέρει.

Τελικά ο βήχας και ο καθεστωτισμός δεν κρύβονται.


πηγή

Εργασία :Ένας άντρας πηγαίνει στη δουλειά του, σε ένα σύστημα που προσφέρει εργασία σε όλους...


Πρωτότυπος τίτλος: «El Empleo» - Αργεντινή


Γιατρέ μου, ένα γιατρό!



της Τζένης Κ.

Γιατρέ μου, εδώ και κάτι μήνες υποφέρω από σύνδρομο καταδίωξης. Αλλόκοτες ιδέες θολώνουν το μυαλό μου. Πικρές παραισθήσεις αλλοιώνουν την πραγματικότητά μου.
Νοιώθω στοχοποιημένη. Νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που πηγαίνει πριν από μένα εκεί που θέλω να πάω. Είμαι βέβαιη ότι αυτός, ο ίδιος μάλλον…, διαχειρίζεται ερήμην μου αυτά που μου ανήκουν κι ότι γενικώς, τα μοιράζομαι όλα με κάποιον φανταστικό, αυταρχικό συνέταιρο που αντιπαθώ. Στην αρχή ήταν απλώς αίσθηση.

Τελευταία όμως η κατάστασή μου χειροτέρεψε. Δεν έχουν μείνει ανέπαφα από την ψύχωσή μου αυτή ούτε τα πιο απλά, καθημερινά και πρακτικά θέματα. Ζητάω υπόλοιπο λογαριασμού και βλέπω το μισθό μου κομμένο. Κοιτάζω, ξανακοιτάζω το χαρτάκι και το λειψό νούμερο επιμένει… Έχω πείσει τον εαυτό μου ότι κάποιος βάζει χέρι στα λεφτά μου, ενώ η λογική μου ανθίσταται και με περιγελά φωνάζοντας μες το κεφάλι μου ότι κανείς δεν έχει δικαίωμα να αναλαμβάνει ποσά αντ’ εμού…

Τις προάλλες δημιούργησα ολόκληρο σενάριο ότι… (θα γελάσεις γιατρέ) μου ακυρώσανε τη σύμβαση στη δουλειά. Είκοσι χρόνια υπάλληλος και πήγα και φαντάστηκα ότι όλα όσα ήξερα δεν υπάρχουν πια, τα πάτησε το τραίνο. Βγαίνω στο δρόμο σαν τους Γαλάτες που σκιάζονταν ότι θα πέσει ο ουρανός στα κεφάλια τους και βαδίζω μες στην επισφάλεια. Βλέπω τα μαγαζιά που ψώνιζα, κλειστά. Θα ορκιζόμουνα ότι όλοι όσοι συναντώ με κοιτάζουν με νόημα. Είμαι ο Γιάννης και είναι τα θεριά. Είμαι τα θεριά και είναι ο Γιάννης. Φτάνω στο σπίτι μου και ξεκλειδώνω την πόρτα με ηττοπάθεια σα να βάζω υπογραφή κάπου και να το παραχωρώ σε κάποιον. Ενημερώνομαι από τα Μέσα και μου φαίνεται ότι στην επόμενη φράση θα πούνε το όνομά μου.

Εχθές, γιατρέ μου, σε άσχετη στιγμή, μου φάνηκε ότι άκουσα τον πρωθυπουργό της χώρας (που για κάποιο λόγο δεν τη θεωρώ κι αυτή χώρα μου) να λέει ότι δεσμεύτηκα εγώ προσωπικά να υλοποιήσω κάποιες αλλαγές, όσο επίπονες κι αν είναι. Ειλικρινά γιατρέ, δε θέλω αλλαγές και δε μ’ αρέσει ο πόνος, επειδή πονεί.

Ένας χοντρός έρχεται και μου λέει ότι έφταιξα κι ένας άλλος χοντρός έρχεται και μου λέει ότι φταίω… Και σούπερ μάρκετ όταν πηγαίνω, ένα κομμάτι του εαυτού μου σκαρώνει ρέκβιεμ για τα μπισκότα και σπαραξικάρδια αποχαιρετιστήρια για τα επιδόρπια γιαουρτιού. Δεν είμαι καθόλου καλά. Μέχρι κι ελεύθερη νομίζω ότι δεν είμαι.

Άκουσον- άκουσον τώρα, εν έτει 2011, στην κορύφωση του σοσιαλισμού κι εγώ φοβάμαι ότι με παρακολουθούν, με φακελώνουν κι ότι, άμα με πετύχουνε πουθενά, θα με σαπίσουνε στο ξύλο… Γι’ αυτό σου λέω γιατρέ, συνταγογράφησέ με, κάνε μου ηλεκτροσόκ….,

μισό λεπτό γιατρέ, μήπως κι εσύ δεν είσαι ο γιατρός;

πηγή

Αληθινή ιστορία άπό τά χρόνια του μακαριστού Ιεραποστόλου π. Κοσμά Γρηγοριάτη

Βρισκόμαστε σὲ κάποιο γραφικὸ χωριουδάκι τοῦ Ζαΐρ (σημερινὸ Κογκό).

Ἡ τροπικὴ βλάστηση γύρω βρίσκεται σὲ ἔξαρση. Οἱ μπανανιὲς πιὸ κεῖ, κατάμεστες ἀπὸ καρπούς, γέρνουν τὰ κλαδιά τους κι ὁ φοίνικας δίπλα στὴν χορταρένια καλύβα καμαρώνει περήφανος γιὰ τὴν λεβεντιά του!

Συλλογισμένος καὶ πικραμένος ἕνας γέροντας Ζαϊρινὸς κάθεται ἔξω ἀπὸ τὸ ἀρχοντικό του (καλύβα), μασουλώντας ζαχαροκάλαμο.

- Μὰ γιατί δὲν μὲ θέλει ἐμένα ὁ Χριστός; ψελλίζει μὲ παράπονο. Τί κι ἂν ἔχω δυὸ γυναῖκες καὶ εἴκοσι παιδιὰ μαζί τους; Ἐγὼ θέλω νὰ γίνω Χριστιανός! Νὰ βαφτιστῶ Ὀρθόδοξος! «Ὄχι!», εἶπε ὅμως ὁ Ἱεραπόστολος, ὁ πατὴρ Κοσμᾶς. «Ὄχι! Ὁ Χριστὸς αὐτὸ δὲν τὸ θέλει!».

Τὰ δάκρυα κυλοῦν στὸ μελαψό, χαρακωμένο ἀπὸ ρυτίδες, πρόσωπό του. Φοβερὸ τὸ δίλημμα!

Πάλη καὶ ἀγώνας μεγάλος μέσα του. Ὁπωσδήποτε θέλει νὰ ἀσπαστεῖ τὸν Χριστιανισμό, τὴν Ὀρθοδοξία. Διακαὴς ὁ πόθος του.

Ἄφωνα τὰ παιδιὰ μαζεύτηκαν στὴν γωνιά τους κι ἔγειραν τούτη τὴν νύχτα νὰ κοιμηθοῦν, ὄχι μόνο νηστικὰ ὡς συνήθως, ἀλλὰ καὶ πικραμένα. Ποιὰ τύχη θὰ εἶχε ἄραγε αὐτὴ ἡ ἱστορία; Ὁ γερό-Ζαϊρινὸς στριφογύριζε ὅλη νύχτα στὰ χορτάρινα στρωσίδια του. Οἱ συντρόφισσές του ξαγρυπνοῦσαν ἔξω ἀπὸ τὴν καλύβα, κάτω ἀπὸ τὸ φῶς τοῦ φεγγαριοῦ, χωρὶς νὰ παίρνουν τὴν μεγάλη ἀπόφαση ποιὰ ἀπὸ τὶς δυὸ νὰ φύγει.

Ἡ νεότερη, γερμένη κάτω ἀπὸ τὸν φοίνικα, ἀπελπισμένη καὶ δακρυσμένη, ἀποκοιμήθηκε ἐλαφρὰ καὶ ἀνάμεσα σὲ ὄνειρο καὶ ὀπτασία, εἶδε τὴν ἀπαστράπτουσα μορφὴ τοῦ Ἐσταυρωμένου, Αὐτοῦ τοῦ Ἀγνώστου γι’ αὐτὴν μέχρι τότε Ἰησοῦ, ποὺ τῆς εἶπε γλυκὰ καὶ ἀποφασιστικά:

- Μάθε στὴν ζωή σου ὅτι ἀγάπη θὰ πεῖ θυσία.
Γι’ αὐτὸ βλέπεις καὶ μένα πάνω στὸν Σταυρό. Ὁ Χριστιανισμὸς κι ἡ Ὀρθοδοξία μας ζητοῦν νὰ σταυρώσουμε τὰ πάθη μας, τὶς λανθασμένες ἐπιθυμίες μας. Τὸ «ἐγώ» καὶ τὸ «θέλω» πρέπει νὰ ὑποτάσσονται στὸ «πρέπει». Φύγε! Ἐσὺ ποὺ τὸν ἀγαπᾶς πιὸ πολύ, φύγε! Ἐγὼ θὰ ‘μαι κοντά σου! Θὰ εὐλογήσω τὰ βήματά σου! Θὰ σὲ προστατέψω! Μέγιστη θὰ ‘ναι ἡ ἀνταμοιβή σου γι’ αὐτὴ τὴν θυσία, κι ἂς μὴ μὲ γνωρίζεις! Θὰ ‘σαι κι ἔσυ κάποτε κοντά μου… ἐν τῷ Παραδείσῳ…

Ξύπνησε ἀναστατωμένη ἡ Ζερμέν. Πετάχτηκε πάνω ἀποφασισμένη. Εἶχε ἀρχίσει ν’ ἀχνοφέγγει. Μπῆκε μέσα στὴν καλύβα, σκούπισε βιαστικὰ τὰ δάκρυά της μὲ τὶς μαῦρες, ροζιασμένες παλάμες της καὶ σκούντησε ἁπαλὰ τὸν μέχρι τότε σύντροφό της ποὺ μισοκοιμόταν.

- Φεύγω, τοῦ εἶπε, γιατί πρέπει. Δὲν μπορῶ ν’ ἀντισταθῶ σ’ ἐκείνη τὴν φοβερὴ δύναμη ποὺ ἐκπέμπει ὁ Χριστὸς π’ ἀγαπᾶς καὶ θέλεις νὰ γίνεις ἀκόλουθός του… Φεύγω ὁριστικά! Γενηθήτω τὸ θέλημά Του, ψιθύρισε ἡ ἁγνή, ὁλόλευκη ψυχή της.

Δάκρυα χαρᾶς καὶ λύπης συνόδευσαν τὸν ἀποχωρισμό. Πῆρε τὰ παιδιά της καὶ χάθηκε μέσα στὰ δάση. Ἐξαφανίστηκε. Τί δύναμη ἀποφάσεως! Τί μεγαλεῖο! Τί πανάκριβο δῶρο κατέθεσε στὰ πόδια τοῦ Χριστοῦ μας ἐκείνη τὴν ὥρα, χωρὶς νὰ τὸ καταλάβει, αὐτὴ ἡ γυναίκα ποὺ ἕσφιξε τὴν καρδιά της κι ἔφυγε στὸ ἄγνωστο, ἀπαρνούμενη τὴν ἥσυχη οἰκογενειακὴ ἑστία.

Χαρούμενος ὁ γέροντας Ζαϊρινός, μὲ ἀλαφρωμένη τὴν καρδιά, ἔτρεξε στὸν Ἱεραπόστολό μας καὶ τοῦ ἀνακοίνωσε τὰ συμβάντα. Ὕστερα ἀπὸ μετάνοια καὶ ἐξομολόγηση, δέχτηκε τὸ Θεῖο Βάπτισμα κι ὕστερα μετέλαβε τὰ Ἄχραντα Μυστήρια. Ἡ μεγάλη του ἐπιθυμία εἶχε πραγματοποιηθεῖ. Ἀναγεννημένος πνευματικά, ἀποφάσισε νὰ ζήσει μὲ τὸν Νόμο τοῦ Θεοῦ.

Τὴν ἑπομένη τῆς βαπτίσεως, ἔγινε καὶ ὁ Ὀρθόδοξος Γάμος. Χαρὲς καὶ ξεφαντώματα οἱ ἰθαγενεῖς στὸ χωριουδάκι τοῦ Ζαΐρ!

Ὅμως, οἱ βουλὲς τοῦ Κυρίου εἶναι ἀνεξιχνίαστες! Τρεῖς ἡμέρες μετὰ τὴν βάπτισή του, ξαφνικὰ ὁ Χριστός μας τὸν κάλεσε κοντά Του στοὺς οὐρανούς. Κοιμήθηκε ἐν Κυρίῳ! «Μακάριοι οἱ ἐν Κυρίῳ ἀποθνήσκοντες…».

Σὰν βόμβα ἔσκασε σὲ ὅλο τὸ ἀφρικανικὸ χωριὸ ἡ εἴδηση. Ἔφυγε τόσο ξαφνικά… ἐντελῶς ἀπροσδόκητα… Ἀπίστευτο. Ἐντύπωση ἔκανε σὲ ὅλους ἐκείνη ἡ γλυκιά, ἤρεμη, γελαστὴ μορφὴ τοῦ νεκροῦ νεοφώτιστου. Ἄγγελοι πῆραν στὰ χέρια τους, πρὸς καταισχύνη τῶν δαιμόνων, ἐκείνη τὴν ὡραία ψυχούλα καὶ τὴν ὁδήγησαν στὸν θρόνο τοῦ Θεοῦ, νὰ ζήσει αἰώνια στὴν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν. Μαθαίνοντας τὸ περιστατικό, ἐπέστρεψε ἡ δεύτερη σύζυγος μὲ τὰ παιδιά της. Κι ἔτσι, ὅλοι μαζὶ πιά, βαπτίστηκαν Χριστιανοὶ κι ἔζησαν εὐτυχισμένοι, ἀκολουθώντας τὸν δρόμο ποὺ τοὺς χάραξε ὁ Χριστός μας. Τὸ Ἅγιο Φῶς ποὺ ἄναψε ἐκείνη τὴν μεγάλη νύχτα τῆς ἀποφάσεως πάνω ἀπ’ τὴν καλύβα τους, δὲν ἔσβησε ποτέ. Ἔγινε ὁ φάρος τῆς ἐλπίδας καὶ τῆς σωτηρίας τους.

Ἄν. Κῶν.

Πηγή