Γράφει ο Άγιος Παύλος ότι για να μην έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του και να μην υπερηφανευεται για το πλήθος των αποκαλύψεων, ο Θεός του έστειλε ένα αγκάθι για την σάρκα του, έναν αγγελιοφόρο του σατανά για να τον προσγειώνει και να τον κρατάει σε διαρκή ταπείνωση . Όλο αυτό όμως τον έκανε πιο δυνατό και ο Κύριος δεν θέλησε ποτέ να του αφαιρέσει τον πειρασμό, παρόλο που του ζητούσε διακαώς.
Ποιος ήταν αυτός ο πειρασμός; Οχι ασθένεια σωματική ή ψυχική ταλαιπωρία. Ήταν οι εξ Ιουδαίων Χριστιανοί, οι οποίοι τον ακολουθούσαν σε κάθε πόλη και υπονόμευαν το κήρυγμα του. Ήταν οι ψευδοαπόστολοι που δεν έχαναν καιρό να υπενθυμίζουν σε όλους ότι δεν γνώρισε τον Χριστό, ήταν διώκτης και τους εμφανίστηκε από πουθενά έχοντας αξιώσεις Αποστόλου. Ήταν ακόμα και οι ίδιοι οι συναποστολοι του, οι οποίοι δειλιαζαν να αποκοπούν από τον Νόμο του Μωυσή και τις διατάξεις των Φαρισαίων και απέφευγαν να γίνονται δυσάρεστοι στους φανατικούς με τον νόμο Χριστιανούς. Ο Παύλος μιλάει ξεκάθαρα για τους Αποστόλους του Χριστού, οι οποίοι κατέλαβαν την κορυφή της Εκκλησίας, λέει και αμφισβητούσαν την αποστολικότητα του.
Τον είχαν σκάσει σε σημείο να αυτοαποκαλείται με πόνο έκτρωμα και να σκέφτεται ότι ισως τελικά δεν άξιζε τίποτα.
Καταλάβατε τώρα γιατί η Εκκλησία εικονογραφεί τον Πέτρο και τον Παύλο να ασπάζονται ο ένας τον άλλο και επινοήθηκε μια παράδοση οτι πεθαναν την ίδια μέρα, εν
ώ μαρτύρησαν σε άλλη εποχή και τόπο; Καταλάβατε γιατί τιμήθηκαν από κοινού τα λειψανα τους την ίδια μερα( 29 Ιουνίου) και από τότε γιορτάζουν μαζί;
Μια μετά θάνατον συμφιλίωση των μοντέρνων και συντηρητικών Αποστόλων, των δύο τάσεων της πρώτης Εκκλησίας.
Γι'αυτο και ο Χριστός είπε στον Παύλο ότι του είναι αρκετή η χάρη του και μέσα από την αδυναμία του θα γίνει πιο δυνατός.Όσο τον παλεύουν τόσο θα δοξάζεται. Και γι' αυτό στη συνέχεια διηγείται την ζωή και τα πάθη του. Του αρκεσε που την αποστολικότητα του την αναγνώριζε ο ίδιος ο Χριστός και μέσα στους διωγμούς και τα βάσανα του είχε την πιο λαμπρή σφραγίδα πιστότητας από όλους.
π. Παντελεήμων Κρούσκος
