~Χαμένοι στην μετάφραση~
«Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν…»
Γράφει ο Στυλ. Καβάζης
Μετά το χθεσινό μου κείμενο για την κατάμεστη συναυλία της Άννας Βίσση και τον προβληματισμό που εξέφρασα για το πόσο εύκολα βρίσκουμε χρόνο, χρήμα και διάθεση για όσα πραγματικά επιθυμούμε, αλλά δυσκολευόμαστε να διαθέσουμε ακόμη και μία ώρα για τη Θεία Λειτουργία, περίμενα φυσικά τις αντιδράσεις.Ομολογώ πως ορισμένα σχόλια, αντί να με κάνουν να αλλάξω γνώμη, επιβεβαίωσαν ακριβώς τον προβληματισμό μου.
Κάποιοι είπαν "Δεν μπορείς να συγκρίνεις μια συναυλία με την Εκκλησία".Μα δεν συνέκρινα τη μουσική με την πίστη ούτε ένα στάδιο με έναν ναό.Έθεσα ένα απλό ερώτημα πού βρίσκουμε χρόνο, χρήμα, υπομονή και διάθεση και πού όχι;
Και τότε εμφανίζεται το ακόμη πιο αφέλες επιχείρημα "Μα φταίει η Εκκλησία. Φταίνε οι Ιεράρχες. Φταίνε οι ιερείς που δεν προσελκύουν τον κόσμο. Πρέπει να προσαρμοστούν στις ανάγκες των καιρών, να αφουγκραστούν, να κάνουν περισσότερα για να επιστρέψει ο λαός"
Αλήθεια;Και κάπου εδώ αναρωτιέμαι τελικά πιστεύουμε στον Χριστό ή στους ιερείς;
Γιατί αν η πίστη μου εξαρτάται από το αν μου άρεσε ο συγκεκριμένος ιερέας, από το αν μου μίλησε όπως ήθελα, από το αν συμφωνώ με τον χαρακτήρα του ή από το αν ένας ναός ανταποκρίνεται στις προσωπικές μου προσδοκίες, τότε μάλλον έχουμε κάνει ένα θεμελιώδες λάθος.
Ο Κύριος Ιησούς Χριστός δεν είπε:
«Ὅστις θέλει ὀπίσω τοῦ ἱερέως μου ἐλθεῖν…»
Αλλά είπε σαφέστατα :«Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι».
Δηλαδή γι αυτούς που δεν καταλαβαίνουν δεν είπε αν βρεις τον τέλειο ιερέα, ακολούθησέ με,είπε απλά άστα όλα κουβαλά τον σταυρό που σου αναλογεί και ακολούθησε με εφόσον βέβαια εσύ το θέλεις.Ακριβώς εδώ βρίσκεται, για μένα, η ουσία.Βεβαίως, η Εκκλησία,οι ιεράρχες και οι κληρικοί έχουν ευθύνες.Κανείς δεν είναι υπεράνω κριτικής και κανείς δεν ισχυρίζεται ότι όλα γίνονται σωστά.Αλλά είναι άλλο πράγμα η κριτική στις ανθρώπινες αδυναμίες της Εκκλησίας και εντελώς άλλο να χρησιμοποιούμε τις αδυναμίες κάποιων ανθρώπων ως άλλοθι για τη δική μας απομάκρυνση από τον Χριστό.
Γιατί, συγχωρέστε με, αλλά το επιχείρημα "πήγα σε δύο-τρεις εκκλησίες και δεν μου άρεσαν οι ιερείς, οπότε απομακρύνθηκα από την Εκκλησία" μου θυμίζει κάποιον που θα έλεγε,"πήγα σε δύο-τρεις ταβέρνες, δεν μου άρεσε το φαγητό και αποφάσισα να μην ξαναφάω ποτέ".
Άραγε θα το έκανε κανείς;
Ασφαλώς όχι.Θα δοκίμαζε άλλη ταβέρνα, άλλο φαγητό, άλλη κουζίνα, μέχρι να βρει αυτό που αναζητά.Κι όμως, όταν μιλάμε για την πνευματική τροφή, που αφορά κάτι απείρως σημαντικότερο από ένα καλό γεύμα, ξαφνικά βρίσκουμε έναν άνθρωπο να μας γίνει αρκετός για να εγκαταλείψουμε τα πάντα.Πόσο παράδοξο αλλά και πόσο επίκαιρο από την άλλη πλευρά.Αν ένας γιατρός κάνει λάθος, δεν παύουμε να πιστεύουμε στην ιατρική.Αν ένας δάσκαλος αποδειχθεί ανεπαρκής, δεν καταργούμε τη γνώση.
Αν ένας άνθρωπος της Εκκλησίας αποτύχει, γιατί να εγκαταλείψουμε τον Χριστό;
Γι αυτό ας είμαστε ειλικρινείς τουλάχιστον με τους εαυτούς μας.Ο ιερέας δεν είναι ο Χριστός.
Είναι άνθρωπος με αδυναμίες, πάθη, λάθη, ελλείψεις και αμαρτίες, όπως όλοι μας.
Ο Χριστός όμως είναι ο λόγος για τον οποίο μπαίνουμε στον ναό.Δεν πηγαίνουμε στην Εκκλησία για τον παπά αλλά για τον Χριστό.Δεν ανάβουμε το κερί, ούτε κοινωνούμε και προσεύχομαστε μπροστά στην εικόνα του Χριστού για τον ιερέα.Κυρίως όμως, δεν θα σταθούμε κάποτε ενώπιον του Θεού και θα Του πούμε,"Δεν ήρθα, γιατί δεν μου άρεσε ο παπάς".
Εκεί δεν θα υπάρχει ούτε ιερέας για να κατηγορήσουμε ούτε Ιεράρχης για να φορτώσουμε την ευθύνη.Θα είμαστε εμείς και η επιλογή μας.
Γι' αυτό και το χθεσινό μου ερώτημα προφανέστατα δεν ήταν αν η συναυλία ήταν καλή ή κακή.Ούτε βέβαια αν η Άννα Βίσση είναι καλή ή κακή καλλιτέχνιδα.Ο καθένας έχει δικαίωμα να ακούσει όποιον θέλει, να διασκεδάσει και να περάσει όμορφα.Το ερώτημά μου ήταν πολύ πιο βαθύ και ουσιαστικό και δυστυχώς οι περισσότεροι που τους αφορούσε δεν μπόρεσαν να το καταλάβουν.Όταν για κάτι που θέλουμε βρίσκουμε χρόνο, χρήματα, υπομονή και διάθεση, τι λέει αυτό για εκείνα που ισχυριζόμαστε ότι αγαπάμε περισσότερο;Με έναν Χριστό που δεν θα μας παρακαλέσει να τον ακολουθήσουμε.
Γιατί Εκείνος το είπε ξεκάθαρα «Ὅστις θέλει…»
Όποιος θέλει,η πρόσκληση είναι εκεί ανοιχτή μέχρι την τελευταία μας ανάσα.Το ερώτημα είναι αν θέλουμε πραγματικά να την ακούσουμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου