Στην πόλη Αράντ ,στην Δυτική Ρουμανία και σε απόσταση 36 χλμ βρίσκεται το σέρβικο μοναστήρι του Μπεζντίν. Είναι ένα από τα πέντε σέρβικα μοναστήρια που βρίσκονται σε ρουμανικό έδαφος[Στην Δυτική και Βόρειο Δυτική Ρουμανία ζει σερβική μειονότητα. Η αναγνωρισμένη από το κράτος Σερβική Επισκοπή της Τιμισοάρας αριθμεί εκτός από τα πέντε μοναστήρια και 56 ενορίες].
Μονή Bezdin και ο τόπος που βρέθηκε το λείψανο
Σε αυτό το μοναστήρι λοιπόν του Μπεζντίν βρίσκεται το άφθαρτο λείψανο του Αγίου Κυρίλλου το οποίο βρέθηκε το 2011 στην αυλή της μονής.
Ο Άγιος Κύριλλος γεννήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1791 στο Baoşici της περιοχής Μπόκα του Μαυροβουνίου. Οι γονείς ονομάζονταν Ιωάννης και Άντζεα. Προερχόνταν από παλιά ιερατική οικογένεια και ο παππούς του ήταν ιερέας.
Στην βάπτισή του έλαβε το όνομα Κωνσταντίνος. Σε ηλικία 14 ετών έγινε δόκιμος μοναχός στην Μονή Savina στο Μαυροβούνιο και εκάρη μοναχός το 1810.Το 1812 χειροτονήθηκε διάκονος από τον επίσκοπο Βενέδικτο Κράλιεβιτς του Σιμπένικ (Δαλματία) και ο ίδιος τον χειροτόνησε ιερομόναχο το 1815.
Ήταν γραμματέας του επισκόπου Βενεδίκτου σε μία περίοδο που η περιοχή ήταν μέρος της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας.
Ο Άγιος Κύριλλος αντιτάχθηκε στην φιλοπαπική πολιτική και στις προσπάθειες του Βενεδίκτου (ίσως κατόπιν πιέσεων των Παπικών)να περάσουν οι Ορθόδοξοι της επαρχίας του στους Ουνίτες. Γι'άυτόν τον λόγο ο Άγιος Κύριλλος απομακρύνθηκε από την Επισκοπή και καταδικάστηκε σε 20 χρόνια φυλάκιση στην φυλακή Gradişka της Σλαβονίας[Η Σλαβονία είναι, μαζί με τη Δαλματία, την Κροατία και την Ίστρια, μία από τις τέσσερις ιστορικές περιοχές της Κροατίας].
Το 1846 ελευθερώθηκε αλλά τον εξόρισαν στην Μονή Bezdin καί τον έκλεισαν σε ένα κελί
Σήμερα ο επισκέπτης της Μονής μπορεί να δει το κελί που ήταν φυλακισμένος ο Άγιος. Στρατιώτες τον φύλαγαν μέρα-νύχτα, απαγορευόνταν κάθε επαφή ακόμη και με τους μοναχούς της μονής. Άλλωστε το μοναστήρι τότε ήταν απομονωμένο στο κέντρο ενός δάσους.Και σήμερα όμως είναι απομονωμένο.Άλλωστε το ρεύμα έφτασε στην μονή το 2000.
Εκοιμήθη στις 28 Σεπτεμβρίου/12 Οκτωβρίου του 1857.
Όταν εκοιμήθη τον έθαψαν στην αυλή της μονής χωρίς να βάλουν κάποιον σταυρό πάνω στον τάφο του. Με τα χρόνια ξεχάστηκε. Τελικά το Άγιο Λείψανό του βρέθηκε άφθαρτο το 2011.
Κατά την εκεί επίσκεψή μου το 2024 ρώτησα τον μοναδικό μοναχό της μονής-τον πατέρα Ιλαρίωνα, πώς βρέθηκε το λείψανο. Μου είπε πως βρέθηκε χάρη σε κάποιες σημειώσεις σε παλιά βιβλία που έδιναν το στίγμα του τόπου ταφής κωδικοποιημένα. Ίσως να τα είχε σημειώσει κάποιος μοναχός.
proskynitis
