Στο μέσον της ερήμου ξεχνάς τι σημαίνει
αρχη ξεχνάς τι ειναι τελος...ετσι ημουν
τότε...δεν θα ξεχάσω όμως ποτε εκεινο
το βράδυ.Ειχα χάσει τη γιαγια μου προσφατα
και η Αιμιλία ηταν ολόιδιααα..!!!
με αφορμή λοιπόν αυτη τη φωτο ξέσπασα
σε λυτρωτικό κλαμα..αποδεχτηκα τη φυγή της
και γνωρισα τον πρωτο μου φίλο μέσα εδώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου