Μιὰ γυναῖκα ἀπὸ τὴ Ριζοῦντα τοῦ Πόντου, ποὺ τὸν ἄνδρα της τὸν σκότωσαν οἱ Τοῦρκοι, ἐγκαταστάθηκε σὲ προσφυγικὸ καταυλισμό της Δράμας.
Εἶχε τρία παιδιά – δύο ἀγόρια κι ἕνα κορίτσι.
Τὸ κορίτσι ἦταν μαζί της Στὴ Δράμα, τὰ ἀγόρια ὅμως δὲν ἤξερε τί εἶχαν ἀπογίνει.
Πέρασαν ἀρκετὰ χρόνια, καὶ Στὴ Δράμα, ὅπου εἶχε ἐγκατασταθεῖ, δὲν εἶχε τὰ ἀπαραίτητα γιὰ νὰ ζήσει καὶ γι’ αὐτὸ ἀποφάσισε νὰ ἐπιστρέψει στὸν τόπο της, μήπως κατορθώσει καὶ πάρει μαζί της ἕνα δοχεῖο χρυσὲς λίρες κι ἄλλα κοσμήματα ποὺ ἔχει κρύψει ὁ ἄντρας της, στὸ φοῦρνο τοῦ σπιτιοῦ τους.
Πραγματικὰ μιὰ μέρα ἔφτασε στὴ Ριζοῦντα. Στάθηκε στὴ γνώριμη βρύση.
Ἀπέναντι ἦταν τὸ σπίτι της!
Ρώτησε μιὰ Τουρκάλα ποιός ἦταν ὁ καινούριος σπιτονοικοκύρης.
Ἦταν ἕνας συνταγματάρχης τοῦ τουρκικοῦ στρατοῦ.
Ἡ γυναῖκα εἶδε ὅτι ὁ φοῦρνος δὲν εἶχε γκρεμιστεῖ, ὅμως δίσταζε νὰ πλησιάσει τὸ παλιό της σπίτι, ἐπειδὴ ὁ ἔνοικος ἦταν τόσο ἰσχυρός.
Ὅταν ἡ Τουρκάλα ἔμαθε ὅτι τὸ σπίτι ἦταν δικό της, δὲν τὴν ἄφησε νὰ φύγει ἀλλὰ τὴν προέτρεψε ἔντονα νὰ πάει ἐκεῖ.
Πραγματικὰ ἡ γυναῖκα χτύπησε τὴν πόρτα καὶ τῆς ἄνοιξε ἡ σύζυγος τοῦ συνταγματάρχη.
Τῆς εἶπε τότε ὅτι τὸ σπίτι ἦταν τὸ πατρικό της.
Ἡ γυναῖκα τὴν παρακάλεσε νὰ παραμείνει μέχρι νὰ ἐπιστρέψει ὁ ἄντρας της. Ἔτσι ἔγινε, καὶ τὸ μεσημέρι, ὅταν φάνηκε ὁ συνταγματάρχης, τοῦ διηγήθηκε ἡ Ἑλληνίδα τὴν ἱστορία της.
Ὁ Τοῦρκος συνταγματάρχης τὴν προσκάλεσε νὰ παραμείνει μαζί τους ὅσο καιρὸ ἐπιθυμοῦσε, ἐφόσον τὸ σπίτι ἦταν δικό της!
Ἡ φτωχὴ γυναῖκα κάθισε στὸ σπιτικό της μιὰ βδομάδα.
Σ’ αὐτὸ τὸ διάστημα διαπίστωσε ὅτι ὁ συνταγματάρχης ἦταν καλὸς ἄνθρωπος.
Ἔτσι σκέφτηκε νὰ τοῦ ζητήσει νὰ ἐρευνήσει γιὰ τὰ δύο ἀγνοούμενα παιδιά της.
Ὁ συνταγματάρχης, χάρη στὴ θέση του, κατόρθωσε νὰ ἀνακαλύψει ὅτι τὸ ἕνα της παιδὶ εἶχε σκοτωθεῖ, ἐνῷ τὸ ἄλλο συνέχιζε νὰ ἀγνοεῖται.
Τότε ἡ γυναῖκα, ἀναλογιζόμενη τὴ φτώχεια της, ἀποφάσισε νὰ τοῦ πεῖ γιὰ τὶς κρυμμένες χρυσὲς λίρες, ἀφοῦ ἔτσι καὶ ἀλλιῶς ἦταν χαμένες.
Τοῦ ἐξήγησε μάλιστα ὅτι εἶχε μιὰ κόρη νὰ παντρέψει καὶ τοῦ ὑποσχέθηκε ὅτι τὰ μισὰ θὰ ἦταν δικά του.
Ψάξανε λοιπὸν καὶ οἱ δυὸ στὸ φοῦρνο καὶ βρήκανε ὅλα τὰ πολύτιμα ἀντικείμενα ποὺ ἦταν κρυμμένα.
Ἔγινε ἡ μοιρασιά, καὶ τὸ μόνο πρόβλημα ἦταν ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἡ γυναῖκα θὰ ἔβγαινε ἀπὸ τὰ σύνορα.
Ὁ συνταγματάρχης τὴν καθησύχασε, ὑποσχόμενος ὅτι θὰ τὴ συνόδευε ἐκεῖνος.
Τὴν ἡμέρα ποὺ θὰ ἔφευγε, εἶδε ἕνα φορτηγὸ γεμᾶτο μὲ 10 μπαούλα.
Ἡ γυναῖκα ἀπόρησε, ὁ Τοῦρκος ὅμως τῆς ἀπάντησε:
«Αὐτὰ εἶναι δῶρο γιὰ τὴν κόρη σου.
Αὐτὸ τὸ σπίτι ἦταν δικό σου καὶ ἐγὼ τώρα μὲ αὐτὰ τὸ ξεχρέωσα».
Ἔφτασε ἡ γυναῖκα Στὴ Δράμα, ἀφηγήθηκε τὶ τῆς συνέβη, μὰ ἡ γειτονιὰ δὲν πίστευε αὐτὰ ποὺ ἄκουγε!
Γέμισε τὸ σπίτι μὲ κόσμο, ποὺ μαζεύτηκε νὰ δεῖ τὴν προῖκα τῆς κόρης.
Ἄνοιγαν τὰ μπαούλα καὶ ξαφνικά, σὲ ἕνα ἀπὸ αὐτά, βρῆκαν τὴ φωτογραφία τοῦ συνταγματάρχη καὶ τῆς γυναίκας του!
Τὴν ρώτησαν ἂν αὐτὸς ἦταν ὁ Τοῦρκος ποὺ εἶχε γνωρίσει.
Πραγματικά Γύρισαν τὴ φωτογραφία, ἡ ὁποία ἔγραφε ἀπὸ πίσω:
«Ἀγαπητή μου μητέρα, ἐγὼ εἶμαι ὁ γιός σου, ὁ ὁποῖος σώθηκα ἀλλὰ δὲν μποροῦσα νὰ σοῦ τὸ πῶ!
Ὅ,τι θέλεις ἐσὺ καὶ ἡ ἀδελφή μου, εἶμαι στὴ διάθεσή σου. Εἶμαι κοντά σας!».
Ἡ καταγραφὴ τῆς παραπάνω μαρτυρίας ἔγινε ἀπὸ τὴν φοιτήτρια τοῦ Ἀριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Ὄλγα Ντέλλα, τὸν Μάρτιο τοῦ 1992. Ποντιακὴ Καλλιτεχνικὴ Στέγη Πέλλας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου