Κάτω στον Πειραιάστα Καμίνιαφτώχεια καλή καρδιάμα και γκρίνιαμάζεψα μια βραδιάτα σαΐνιακι ήρθα κρυφάτον παλιό μου καημόνα σου πω.
Μάτια βουρκωμέναπαραπονεμέναδίχως αγάπη και πόνοκανένας δεν ζειμάτια βουρκωμέναπάρτε με κι εμέναπάρτε με τώρα να πάμεστο κόσμο μαζί.
Κάτω στον Πειραιάστο μουράγιοείπα να σκοτωθώμα τον άγιομα έκανα υπομονήκαι κουράγιοκι ήρθα κρυφάτον παλιό μου καημόνα σου πω.
Μάτια βουρκωμέναπαραπονεμέναδίχως αγάπη και πόνοκανένας δεν ζειμάτια βουρκωμέναπάρτε με κι εμέναπάρτε με τώρα να πάμεστο κόσμο μαζί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου