Καλό μήνα

 

Καλωσορίζουμε πάντα μήνες, μέρες ,βδομάδες,

χρόνους, ( βάζω και τον εαυτό μου μέσα σε ότι γράφω), καλωσορίζουμε οτιδήποτε είναι στα όρια που έχουμε φτιάξει και δεν μας είδα ποτέ να καλωσορίσουμε στην καρδιά μας τον δημιουργό μας.

Σε όλα είμαστε εμείς κι Εκείνος πουθενά.... Ξενομπατες στη δική του δημιουργία,αλαζόνες και κυρίαρχοι,και αποτελεσμα μηδέν.

Κίβδηλα πιόνια γίναμε που αλληλοπουλιομαστε χωρίς να ξέρουμε γιατί....

Φυλακισμένοι που απλά βγαίνουμε στα παράθυρα να πάρουμε λίγο αέρα....

Και ο προαυλειος χώρος νεκρός.

Κατα τα άλλα όλα ρόδινα στην ουτοπία του καθενός μέχρι τη σιγή...

Βαριές οι αλυσίδες και μας αρέσει ο ήχος τους...

Και τα φορτία λυγίζουν τα κορμιά να κοιτούν το χώμα στο οποίο ανήκουν....

Κι η ανάσα;

Αυτή σιγοσβηνει ....

Ε και;

Καλό μήνα αδερφέ....Δε βαριέσαι...

Κ.λ.inokrini

Οκτώβρης – Π.Αστεριάδη

Στίχοι:  Λευτέρης Παπαδόπουλος

Μουσική:  Βασίλης Κουμπής

Η πόλη γέμισε φουγάρα
η μέρα βάφτηκε σταχτιά
μες στον καπνό και την αντάρα
πού νά `βρω μια ζεστή ματιά

Σε ψάχνω στα παλιά γιοφύρια
στους δρόμους της απαντοχής
στα διαλυμένα πανηγύρια
κάτω απ’ τα τόξα της βροχής.

Μια φυσαρμόνικα που κλαίει
δρόμοι και δένδρα σιωπηλά
και λέει η καρδιά και ξαναλέει
ποιος τάχα σου χαμογελά.