συνεχεια απο εδω
Αυτή η θεανθρώπινη πίστη είναι η πρώτη και μοναδική ορθή πίστη: ο Θεός έγινε Θεάνθρωπος, έγινε Εκκλησία και έτσι συνιστά την σωτηρία, τον αγιασμό, την θεανθρωποποίηση, την μεταμόρφωση, την χριστοποίηση, την εκκλησιοποίηση του ανθρωπίνου γένους. Γι’ αυτήν ακριβώς την θεανθρώπινη πίστη, ως παν-τελεία, παν-σωτηριώδη και μοναδική ορθή πίστη, ομιλεί και ολόκληρο το Ευαγγέλιο του χριστοφόρου και χριστοσόφου Αποστόλου Παύλου, ιδιαιτέρως στις προς Γαλάτας [Γαλ. 3,22–29 : «Ἀλλὰ συνέκλεισεν ἡ γραφὴ τὰ πάντα ὑπὸ ἁμαρτίαν, ἵνα ἡ ἐπαγγελία ἐκ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ δοθῇ τοῖς πιστεύουσι. Πρὸ δὲ τοῦ ἐλθεῖν τὴν πίστιν ὑπὸ νόμον ἐφρουρούμεθα συγκεκλεισμένοι εἰς τὴν μέλλουσαν πίστιν ἀποκαλυφθῆναι. ὥστε ὁ νόμος παιδαγωγὸς ἡμῶν γέγονεν εἰς Χριστόν, ἵνα ἐκ πίστεως δικαιωθῶμεν· ἐλθούσης δὲ τῆς πίστεως οὐκέτι ὑπὸ παιδαγωγόν ἐσμεν. πάντες γὰρ υἱοὶ Θεοῦ ἐστε διὰ τῆς πίστεως ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ· ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε. οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. εἰ δὲ ὑμεῖς Χριστοῦ, ἄρα τοῦ Ἀβραὰμ σπέρμα ἐστὲ καὶ κατ’ ἐπαγγελίαν κληρονόμοι (:Τώρα, όμως, έγινε με τον νόμο το εντελώς αντίθετο απ’ τη δικαίωση. Ο γραπτός νόμος του Θεού δηλαδή έκλεισε ολοκληρωτικά τα πάντα κάτω από την αμαρτία, για να ποθήσουν οι άνθρωποι τον Ιατρό και Σωτήρα˙ κι έτσι η ευλογία που υποσχέθηκε ο Θεός, να δοθεί με την πίστη στον Ιησού Χριστό σ’ όλους όσους πιστεύουν. Προτού, όμως, έλθει η νέα αυτή κατάσταση, στην οποία ισχύει πλέον η πίστη, ο νόμος μάς φρουρούσε κλεισμένους καλά, σαν να ήμασταν μέσα σε κάποιο φρούριο˙ για να καταφύγουμε έτσι στην πίστη που έμελλε να αποκαλυφθεί μετά από καιρό. Συνεπώς ο Μωσαϊκός νόμος έγινε παιδαγωγός μας και μας προετοίμαζε να ποθήσουμε και να γνωρίσουμε τον Χριστό, για να λάβουμε τη δικαίωση και τη σωτηρία από την πίστη μας σ’ αυτόν. Όταν, λοιπόν, ήλθε η νέα κατάσταση, στην οποία ισχύει η πίστη, δεν είμαστε πλέον κάτω από την παιδαγωγία του νόμου. Διότι με την πίστη στον Ιησού Χριστό όλοι γίνατε και είστε υιοί Θεού ενήλικες, ώριμοι και χειραφετημένοι. Και είστε υιοί του Θεού, διότι όσοι βαπτισθήκατε στο όνομα του Χριστού πιστεύοντας σ’ αυτόν ως Σωτήρα, ντυθήκατε τον Χριστό και ενωθήκατε μαζί Του. Δεν υπάρχουν πλέον διαφορές εθνικότητος, κοινωνικής τάξεως και φύλου. Δεν υπάρχει διαφορά Ιουδαίου και Έλληνα, δεν υπάρχει διάκριση δούλου και ελεύθερου, δεν υπάρχει διάκριση άνδρα και γυναίκας. Διότι όλοι εσείς γίνατε ένας νέος άνθρωπος με την ένωσή σας με τον Ιησού Χριστό. Εάν λοιπόν εσείς που είστε εθνικοί Χριστιανοί ανήκετε στον Χριστό, άρα διαμέσου του Χριστού, που είναι ο ευλογημένος απόγονος του Αβραάμ, είστε κι εσείς απόγονοι του Αβραάμ˙ και σύμφωνα με την υπόσχεση είστε και κληρονόμοι της ευλογίας)»] και προς Εβραίους Επιστολές του. Και αυτή είναι που χαρακτηρίζεται ως «ἀκίνητος πίστις» [Ἰγνατίου Θεοφόρου, Ἐπιστολὴ πρὸς Σμυρναίους 1, PG 5, 708B] από τον Άγιο Ιγνάτιο τον Θεοφόρο. Δεν υπάρχει τίποτε να της προσθέσουμε ή να της αφαιρέσουμε· είναι, από κάθε άποψη, τέλεια. Οι Άγιες Οικουμενικές Σύνοδοι αποτελούν τους θεόπνευστους μάρτυρες, ομολογητές και φύλακες τούτης της θεανθρώπινης πίστεως.
Οι άγιοι Πατέρες της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου δηλώνουν: «Αυτή η Αγία Σύνοδος έπραξε έχοντας ως Κεφαλή της τον Ίδιο τον Χριστό. Με τη γενική ομοφωνία όλων των αγίων Πατέρων η Σύνοδος κατεδίκασε τη διδασκαλία του Νεστορίου και μαρτύρησε την καθαρότητα και την ισχύ της αποστολικής και ευαγγελικής Παραδόσεως» [E. Schwartz, Acta conciliorum oecumenicorum, τ. 1.1.3, Βερολίνο 1927, σ. 83]. Οι ίδιοι Πατέρες ευαγγελίζονται πως η χωρητικότητα του σαρκωθέντος Θεού Λόγου είναι όλη η Εκκλησία και πως ο Ίδιος είναι η Κεφαλή του σώματος της [Βλ. E. Schwartz, Acta conciliorum oecumenicorum, τ. 1.1.5, ὅ.π., σ. 107]. Καθώς επίσης ότι η Εκκλησία είναι ο κτίστης, διότι χειραγωγεί με την γνώση την πίστη μας.
Οι άγιοι Πατέρες της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου ευαγγελίζονται ότι η Εκκλησία είναι το σώμα των πιστών [J. D. Mansi, Sacrorum Conciliorum nova et amplissima Collectio [J. D. Mansi, Sacrorum Conciliorum Collectio], τ. 7, Φλωρεντία 1765, σ. 546]· όσοι είναι του Χριστού ενώνονται στο ένα σώμα του Χριστού[βλ. E. Schwartz, Acta conciliorum oecumenicorum, τ. 1.1.6, Βερολίνο 1928, σ. 85]και ότι ο Χριστός είναι η κεφαλή και εμείς, συνεπώς, τα μέλη, αποτελούμε ένα σώμα λόγω της ομονοίας και της κοινής πίστεως [J. D. Mansi, Sacrorum Conciliorum Collectio, τ. 8, Φλωρεντία 1762, σ. 546].
Οι άγιοι Πατέρες της ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου δηλώνουν ότι είμαστε μέλη μεταξύ μας και αποτελούμε το ένα σώμα του Χριστού ομοφρονούντες έναντι του Κυρίου Ιησού Χριστού, έναντι αλλήλων και της πίστεως [J. D. Mansi, Sacrorum Conciliorum Collectio, τ. 11, Φλωρεντία 1765, σ. 660]. Οι ίδιοι Πατέρες περί του Συμβόλου της Πίστεως λέγουν ότι στην Νίκαια, στην μεγάλη και σημαντική Σύνοδο, η Αγία Τριάδα υπαγόρευσε η ίδια το Σύμβολο της Πίστεως και καταδίκασε τις κακοδοξίες του Αρείου [J. D. Mansi, Sacrorum Conciliorum Collectio, τ. 11, Φλωρεντία 1765, σ. 661].
συνεχιζεται...