Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026

Στέφανε και Βασιλική, σας ευχαριστούμε για το κομμάτι της διαδρομής που περπατήσαμε μαζί και σας ευχόμαστε ολόψυχα καλή αρχή στη Νάξο, στο νέο σας ξεκίνημα.

 

Ο Στέφανος και η Βασιλική ήταν η πρώτη οικογένεια που έκανε το μεγάλο βήμα και μετακόμισε στη Φουρνά Ευρυτανίας, ανοίγοντας τον δρόμο για όσα ακολούθησαν.
Έγιναν μέρος της τοπικής κοινωνίας, στήριξαν με την παρουσία τους μια προσπάθεια που τότε μόλις ξεκινούσε και συνέβαλαν ώστε η Φουρνά να ακουστεί σε ολόκληρη την Ελλάδα, ενώ υποστηρίχθηκαν ουσιαστικά και οι ίδιοι για να πατήσουν στα πόδια τους και να ανοίξουν τα φτερά τους!
Σήμερα, η ζωή τούς οδηγεί σε έναν νέο προορισμό, στη Νάξο. Στα πατρογονικά εδάφη του Στεφανου , στην πατρική του οικογένεια, αδραζοντας μια νέα οικογενειακή ευκαιρία που τους παρουσιάστηκε.
Και αυτό ακριβώς είναι η «Νέα Ζωή στο Χωριό». Σπέρνει τον σπόρο της αποκέντρωσης και δίνει πραγματικές ευκαιρίες σε οικογένειες για ένα νέο ξεκίνημα, με εργασία, στέγη και υποστήριξη.
Δεν δημιουργήθηκε για να δεσμεύει ανθρώπους σε έναν τόπο. Ουτε, σύμφωνα με τους κακοπροαίρετους «πληρώνει» και «συντηρεί» τις οικογένειες για να ζουν στην επαρχία. Καθε οικογένεια δουλευει, μοχθει, αγωνίζεται για να παρέχει το καλύτερο για τα παιδιά της. Μα η ζωή ποτέ δεν ξέρουμε τι μας επιφυλάσσει και ποια θα είναι η επόμενη ευκαιρία που θα μας παρουσιαστεί για να ζήσουμε τα παιδιά μας με τον καλύτερο τρόπο.
Μαζί με τον Στέφανο και την Βασιλική έχουν μετοικήσει στην Φουρνα άλλες 5 οικογένειες, δύο εκ των οποίων δεν επέστρεψαν μέσω του προγράμματος της Νέας Ζωής στο Χωριο, αλλά μόνες τους βλέποντας πως αποκτά ξανά ζωή στο χωριό, ενώ μέσω της πρωτοβουλίας μας 6 οικογένειες έχουν μετοικήσει στη Ζίτσα Ιωαννίνων και 2 οικογένειες στο Κόκκινο Βοιωτίας, έχοντας στην αναμονή 80 ακόμη οικογένειες για να μετοικήσουν στην επαρχία.

1 σχόλιο:

  1. ... εἶναι ποὺ εἴμαστε ναυτάκια
    τοῦ γλυκοῦ νεροῦ,

    εἶναι καὶ οἱ ϕουσκωθαλασσ...ιές,
    ποὺ ἔγιναν τσουνάμια, νὰ μᾶς καταπιοῦν...


    εἶναι ὅμως καὶ οἱ μέρες μας

    καὶ ἡ ἐποχή,

    ποὺ στέκεται μετέωρη
    καὶ παγωμένη
    μ' ὅλον τὸν κουρνιαχτό,
    τὴ ϕασαρία,
    τὸν πόλεμο, τὶς ἀκοές του

    καὶ τὴν χαρτοῦρα,

    ποὺ κρατᾶ

    τὴν οἰκονομικο..τσιχλόϕουσκα...

    καμπουριασμένη, γερασμένη,
    μα... τάχα ὁλοζώντανη...

    (μιὰ σαπισμένη ζόμπισσα ποὺ παριστάνει, ἀκόμη, τὴν κυρία,
    ἴδια μὲ τὶς ταλαίπωρες προξενητοῦδες της,
    τὶς χαμηλοβλεποῦσες πρέσβειρες,
    ποὺ μᾶς κουνᾶ στὸν ἡλεκτρονικό
    παγκόσμιο ἄκοσμο
    μπερντέ)

    μὴν ξέροντας
    καὶ... μὴν τολμῶντας ἴσως,
    ἀλλά καὶ ποιός καὶ πῶς νὰ κάνει ἕνα τέτοιο βῆμα στὸ κενό,
    τὴ ϕλόγα καὶ τὸ χάος...

    (ἀκόμη καὶ οἱ
    δοκοῦντες ἄρχειν...
    λές... ψαρώνουν... !)


    ΑπάντησηΔιαγραφή