Η Γιαγιά Λαμπρινή Βέτσιου η Ασκήτρια της Άρτας ·

 

Η Γιαγιά Λαμπρινή πάλευε διαρκώς με τον εχθρό. Οι επιθέσεις που δεχόταν ήταν συνεχείς και θυμίζουν τον αγώνα των ερημιτών.

Είχε λάβει την χάρη των μαρτύρων. Η αγάπη Της για Εκείνον κινείτο στα πλαίσια της ορθόδοξης πνευματικότητας των μεγάλων μορφών της πίστεως που έζησαν και έδειξαν τον θείον έρωτα μέσα από τη ζωή και την αφοσίωσή τους στο Πρόσωπο του Ιησού.

 

Μάλιστα, λίγα χρόνια πριν φύγει ζητούσε από τον Κύριο να νοιώσει, να δοκιμάσει τα καρφιά Του. Κάποια στιγμή, προετοίμασε τους δικούς της πως κάτι θα συμβεί. 

 

Σε συζήτηση με το πνευματικοπαίδι της Ανδρέα, ανέφερε: στενοχωρούμαι παιδί μου, διότι πλησιάζει ο καιρός να φύγω από την ζωή και δεν πόνεσα όπως πόνεσε ο Κύριος όταν του έβαλαν τα καρφιά. Σκέφτομαι, πώς θα φύγω να πάω να συναντήσω τον Κύριο, χωρίς να πονέσω όπως πόνεσε Εκείνος για μένα. Παρακαλώ στην προσευχή μου τον Κύριο να περάσω κι εγώ λίγο από το μαρτύριό Του, να πονέσω όπως Αυτός. Και χθες το βράδυ παρουσιάστηκε μπροστά μου και μου είπε "θα σου το κάνω αυτό που ζητάς"!... Δηλαδή θα μου βάλουν κι εμένα καρφιά στο σώμα μου όπως σ΄Εκείνον! Είμαι πολύ χαρούμενη!

Ο Ανδρέας θορυβημένος διαμαρτυρήθηκε έντονα: Μα, Γιαγιά, δεν γίνονται διωγμοί τώρα... Του απάντησε η Γιαγιά: Θα βρει τρόπο ο Κύριος να γίνει αυτό!... 

 

Είχε την ευλαβή συνήθεια να ανάβει τα καντηλάκια στα εικονοστάσια του δρόμου, ιδιαίτερα στο εικονοστάσι του Αγίου Παντελεήμονα, το οποίο βρισκόταν σε μια επικίνδυνη στροφή. Ένα βράδυ ο διάβολος, μη αντέχοντας να του χαλάει τα σχέδια με τη προσευχή της χρησιμοποίησε ένα άνθρωπο ως όργανο του. Την ώρα που άναβε το καντηλάκι, όρμησε πάνω της ένα αυτοκίνητο με αναμμένους τους μεγάλους προβολείς, τυφλώνοντάς την και στην συνέχεια την χτύπησε πολύ σοβαρά. Εκτός των γενικών κακώσεων το ένα πόδι της καταστράφηκε. Την πήγαν στο νοσοκομείο. Ο γιατρός απελπίστηκε. Το λιπόσαρκο άκρο της ήταν εντελώς κατεστραμμένο. Είπε πως δεν μπορούσε να κάνει κάτι. Η Γιαγιά απολύτως ψύχραιμη, τον καθοδήγησε πώς να το «πλάσει», πως να το ξανασχηματίσει και που θα τοποθετήσει τα καρφιά. Ο γιατρός τα έχασε! Της είπε, τί έχεις σπουδάσει, τί άνθρωπος είσαι; Μια αγρότισσα είμαι, απάντησε η Γιαγιά. Και πώς γνωρίζεις τέτοιες διαδικασίες ιατρικές, που μόνο πειραματικά γίνονται σε μεγάλα πανεπιστημιακά νοσοκομεία της Αμερικής;... Πώς τα γνωρίζεις; 

Η Γιαγιά απάντησε: μπορείς να μου το κάνεις αυτό; Ζητάω πολλά; Στην συνέχεια ζήτησε να μην λάβει καμία νάρκωση κατά την διάρκεια του χειρουργείου.

 Ο γιατρός τρελάθηκε. 

Της είπε ότι είχε δώσει τον όρκο του Ιπποκράτη και δεν μπορούσε να δεχθεί κάτι τέτοιο. Δεν υπάρχει περίπτωση να αντέξεις τέτοιο πόνο. Θα μου πάρουν το δίπλωμα αν κάνω κάτι τέτοιο. 

Τελικά ο γιατρός δέχθηκε να της κάνει ένα είδος τοπικής αναισθησίας σε δόσεις και της είπε, μόλις δω τον παραμικρό μορφασμό, την παραμικρή κίνηση θα σε κοιμίσω. Η Γιαγιά δεν κινήθηκε καθόλου και το πόδι ξανασχηματίστηκε. Με καρφιά. Μετά το χειρουργείο, κατάπληκτος ο γιατρός, είπε στους συγγενείς της: τι άνθρωπος είναι αυτός;... δεν κινήθηκε καθόλου! 

Τι συμβαίνει εδώ;

Παρέμεινε αρκετό καιρό στο νοσοκομείο, από τα χείλη της δεν βγήκε αρνητικός λόγος, ούτε παράπονο, μάλιστα απέτρεψε και τον γιό της από το να ζητήσει την ποινική δίωξη του οδηγού, ο οποίος όταν συνειδητοποίησε τι έκανε, κλαίγοντας είπε πως δεν κατάλαβε πως πάτησε το γκάζι…

Μετά το Νοσοκομείο την επισκέφθηκε το πνευματικό της παιδί Ανδρέας. Τον εντυπωσίασε η απέραντη χαρά της. Έχω κι εγώ καρφιά, όπως ο Κύριος, είπε! Άσε τι λένε οι γιατροί! τι λέει ο δικός μου ο γιατρός! Ο πόνος παιδί μου, ήταν πράγματι πολύ μεγάλος. Όμως όταν έχεις τον Κύριο να κατευθύνει τους γιατρούς, να χειρουργεί ο Ίδιος, ξεχνάς τον πόνο και τα πάντα... Σε πλημμυρίζει η απόλυτος Χάρις Του! μόνο Χαρά... δεν ασχολείσαι, δεν σκέφτεσαι κανένα πόνο... Πόση Θεία ευτυχία!

Λίγο καιρό αργότερα, είχε ολοκληρώσει το Μεσονυκτικό και βγήκε έξω από το σπιτάκι της, κατεβαίνοντας τα σκαλιά (3 τον αριθμό) για να πάρει λίγο καθαρό αέρα στην αυλή της… Τι πραγματικά συνέβη; Όταν την βρήκαν μετά από αρκετή ώρα είπε πως έπεσε από τις σκάλες. Το πόδι της είχε φύγει από τη λεκάνη και φυσικά ο χειρούργος ιατρός δε την πίστευε! Λογικά ήταν αδύνατο από 3 σκαλιά να πάθει τέτοια ζημιά. Και πάλι χρειάστηκε καρφιά. Η Γιαγιά στο χειρουργείο, έβαλε τους γιατρούς να ψάλλουν! Και πάλι ζήτησε να μην της κάνουν νάρκωση Οιγιατροί τα είχαν χαμένα, είχαν μείνει κατάπληκτοι και τρομαγμένοι κάπως…Κάποια στιγμή τους λέει: «Οι ουράνιοι γιατροί τελείωσαν. Εσείς γιατί καθυστερείτε;».

Δεν αποκάλυψε τί είδε, αλλά πάντα αποκαλούσε τον Άγιο Παντελεήμονα επουράνιο γιατρό…

Είναι επιστημονικά και εμπειρικά διαπιστωμένο πωςοι πόνοι σε τέτοιο χτύπημα είναι φριχτοί. Η Γιαγιά όμως υπέμεινε αγόγγυστα!

Τι συνέβη; Πώς χτύπησε πραγματικά; Όταν ένα πνευματικοπαίδι της την ρώτησε, απάντησε: Είδα μια τεράστια σκιά πίσω μου, Αποστόλη παιδί μου και χωρίς να το καταλάβω με σήκωσε 5 μέτρα ψηλά και με έσκασε κάτω σαν τσουβάλι!

Η προσευχή της ενοχλούσε και κατέστρεφε τα σχέδια του εξαποδίτη! Οι γιατροί διέγνωσαν ότι μετά από το δεύτερο χτύπημα μόλις μετά βίας θα σηκωνόταν πάλι η γιαγιά, για να περπατήσει, και μάλιστα με το «πι». Όμως μετά από πολύ λίγο καιρό περπατούσε μια χαρά!

Συγκεκριμένα, 8 ημέρες μετά την έξοδό της από το Νοσοκομείο, παντρευόταν η εγγονή της και ενώ ήταν κλινήρης στο σπίτι της κόρης της, δεν δέχθηκε με κανένα τρόπο να μείνει κάποιος κοντά της, η πόρτα μάλιστα ήταν κλειδωμένη. Επιστρέφοντας συγγενικό της πρόσωπο κατά την διάρκεια του μυστηρίου, δεν την βρήκε στο κρεβάτι. Ανήσυχος έτρεξε στην βεράντα και έντρομος την είδε να έρχεται από τα γειτονικά κτήματα, σχεδόν χωρίς να αγγίζουν τα πόδια της την γη. Έκτοτε περπατούσε χωρίς κανένα πρόβλημα…