Με άλλα λόγια μπαίνεις στο παιχνίδι για να παίξεις πριν τα παίξεις.
... ἀπὸ μία... ζωή μὲ τʹ ἀ π α ρ α ί τ η τ α , μέσα ἀπό ἀ γ ῶ ν α...κόπους.. συμπόρευση...κι ὅπου δυό τρεῖς κι ὁλόκληρο χωρό "ἐπὶ τὸ αὐτῶ",καὶ μὲ τὰ μάτια...στὸν οὐρανό ἁπλωμένα καὶ τὰ χέρια,ἄνθρωποι πεντακάθαροιμὲ ὅλα τὰ χρέη πληρωμένα, μέ τὰ ροζιασμένα τους χέρια καὶ τὰ ρυτιδιασμένα πρόσωπά τουςσὰν γέρικες ἐλιές ... ὕστερα... λίγο-λίγο...σὲ μιὰ ζωή μὲ ἀγῶνα μὲν ἀλλὰ... κι ἕνα σωρό μπαγαποντιές, μὲ λοῦφα ἄφθονη, ἀλλά καὶ... μʹ ἀ γ ω ν ί ε ς ..ὡς τʹαὐτιά (ἀσυμμάζευτες),σὰν μιά θηλιὰ σφιγμένη στὸν λαιμό μαςκαὶ μία λαιμαριά, μὲ τὸ λουρί σφιχτό στὰ χέρια τοῦ ντόπιου..."δημοκράτη" κομματάρχη,δυτικοταϊσμένου, ἔως διαρρήξεως...καὶ ὕστερα...μία ζωή μικροζωή, βιτρινιάζουσα...ρημπραντʹερή... φεϊκʹνιουζάτη...ἴδια... ρουλέτα, πόκερ καὶ μπλάκ-τζάκ, καὶ..."φαίτ βώʹζοῦ... "(καὶ... "πολλά βάζετε πολλά παίρνετε"καὶ... "πάσσο", καὶ... "τὰ βλέπω"...)καὶ ἡ τύχη τὸ μεγάλο ἀφεντικόκοντά σαράντα χρόνια τώρα...ἔτσι στὴν ἔρημο περιπλανώμενοι...χαμένοι...(μέχρι τελικῆς πτώσεως)στὰ χέρια μπίζνεσμαν γιατρῶν, ἀλχημιστάδων"σίφου"...νεογκουροῦ- θεραπευτῶν ὥσπου νὰ βγεῖ ἡ ψυχήμας ἡ παιγμένη (καὶ χαμένη)καὶ λυτρωμένη ἔνεκεν φιλανθρωπίας...καὶ ἀρχῆς μιᾶς κάποιας μετανοίας(κάποτε καὶ μιᾶς ἴσως καλοπροαίρετης ἀμυαλιάς)ποὺ ξεπληρώνει λές μὲ πόνο,τὴν ἄνεση (τὴν εὔκολη ἐκπλήρωση κάθε ἐπιθυμίας)...καὶ λέω... μήπως δὲν πρέπει καὶ πολύ νὰ παραμυθιαζόμαστε, πὼς πολυμοιάζουμε ἀπαραίτητα στὰ γεροντάκιαποὺ ἅγιασαν καρφώνοντας μὲ τὸν σταυρό τουςτὸν πόνο καὶ... τὸν πονηρό μαζί, ποὺ... ὑπέφερε κι αὐτός παγιδευμένος μέσʹ στὶς προσευχές τους,καθῶς προσφέρονταν μὲ προθυμίαχριστοποιούμενοι...πάσχοντας ὑπέρ πάντων,ἀναλαφρώνοντας καὶ μοιραζόμενοι δωρεάν τοὺς πόνους ἑνός ὁλόκληρου λαοῦ (σκορποχωρῖτες..μ)ἔτσι, σὰν γιά μία τρέλλα...γιὰ τὸν Χριστό... !(κι ἀς ἔχουμε τὶς Ἁγιασμένες τους εὐχές ἀπὸ τὶς Ἁγιασμένες,πεντακάθαρες ψυχές τους... !
Με άλλα λόγια μπαίνεις στο παιχνίδι για να παίξεις πριν τα παίξεις.
ΑπάντησηΔιαγραφή... ἀπὸ μία... ζωή
ΑπάντησηΔιαγραφήμὲ τʹ ἀ π α ρ α ί τ η τ α ,
μέσα ἀπό ἀ γ ῶ ν α...
κόπους..
συμπόρευση...
κι ὅπου δυό τρεῖς κι ὁλόκληρο χωρό "ἐπὶ τὸ αὐτῶ",
καὶ μὲ τὰ μάτια...
στὸν οὐρανό
ἁπλωμένα
καὶ τὰ χέρια,
ἄνθρωποι πεντακάθαροι
μὲ ὅλα τὰ χρέη πληρωμένα,
μέ τὰ ροζιασμένα τους χέρια
καὶ τὰ ρυτιδιασμένα πρόσωπά τους
σὰν γέρικες ἐλιές ...
ὕστερα... λίγο-λίγο...
σὲ μιὰ ζωή
μὲ ἀγῶνα μὲν
ἀλλὰ...
κι ἕνα σωρό μπαγαποντιές,
μὲ λοῦφα ἄφθονη,
ἀλλά καὶ...
μʹ ἀ γ ω ν ί ε ς ..
ὡς τʹαὐτιά (ἀσυμμάζευτες),
σὰν μιά θηλιὰ σφιγμένη στὸν λαιμό μας
καὶ μία λαιμαριά,
μὲ τὸ λουρί σφιχτό στὰ χέρια
τοῦ ντόπιου...
"δημοκράτη" κομματάρχη,
δυτικοταϊσμένου, ἔως διαρρήξεως...
καὶ ὕστερα...
μία ζωή μικροζωή,
βιτρινιάζουσα...
ρημπραντʹερή...
φεϊκʹνιουζάτη...
ἴδια... ρουλέτα, πόκερ
καὶ μπλάκ-τζάκ,
καὶ...
"φαίτ βώʹζοῦ... "
(καὶ... "πολλά βάζετε πολλά παίρνετε"
καὶ... "πάσσο", καὶ... "τὰ βλέπω"...)
καὶ ἡ τύχη τὸ μεγάλο ἀφεντικό
κοντά σαράντα χρόνια τώρα...
ἔτσι στὴν ἔρημο
περιπλανώμενοι...
χαμένοι...
(μέχρι τελικῆς πτώσεως)
στὰ χέρια μπίζνεσμαν γιατρῶν,
ἀλχημιστάδων
"σίφου"...
νεογκουροῦ- θεραπευτῶν
ὥσπου νὰ βγεῖ ἡ ψυχή
μας
ἡ παιγμένη (καὶ χαμένη)
καὶ λυτρωμένη ἔνεκεν φιλανθρωπίας...
καὶ ἀρχῆς μιᾶς κάποιας μετανοίας
(κάποτε καὶ μιᾶς ἴσως καλοπροαίρετης ἀμυαλιάς)
ποὺ ξεπληρώνει λές μὲ πόνο,
τὴν ἄνεση
(τὴν εὔκολη ἐκπλήρωση κάθε ἐπιθυμίας)...
καὶ λέω...
μήπως δὲν πρέπει καὶ πολύ
νὰ παραμυθιαζόμαστε,
πὼς πολυμοιάζουμε ἀπαραίτητα στὰ γεροντάκια
ποὺ ἅγιασαν καρφώνοντας μὲ τὸν σταυρό τους
τὸν πόνο καὶ...
τὸν πονηρό μαζί,
ποὺ... ὑπέφερε κι αὐτός παγιδευμένος μέσʹ στὶς προσευχές τους,
καθῶς προσφέρονταν μὲ προθυμία
χριστοποιούμενοι...
πάσχοντας ὑπέρ πάντων,
ἀναλαφρώνοντας καὶ μοιραζόμενοι
δωρεάν τοὺς πόνους ἑνός ὁλόκληρου λαοῦ (σκορποχωρῖτες..μ)
ἔτσι,
σὰν γιά μία τρέλλα...
γιὰ τὸν Χριστό... !
(κι ἀς ἔχουμε τὶς Ἁγιασμένες τους εὐχές ἀπὸ τὶς Ἁγιασμένες,
πεντακάθαρες ψυχές τους... !