Το μικρό εκκλησάκι της Αγίας Ειρήνης στο ακρωτήριο Μαλέα

Στην άκρη του ακρωτηρίου Μαλέα, εκεί όπου η Ελλάδα κοιτάζει το απέραντο πέλαγος, βρίσκεται το μικρό εκκλησάκι της Αγίας Ειρήνης.

Χτισμένο πάνω στον βράχο, μέσα σε μια σιωπή που μοιάζει να μιλά από μόνη της, στέκει εκεί, λευκό και ήσυχο, απέναντι στη θάλασσα. Μόνο τα Κύθηρα φαίνονται στον ορίζοντα, σαν ένα γνώριμο σημάδι μέσα στην απεραντοσύνη.

 

Σε έναν τέτοιο τόπο ο άνθρωπος σταματά για λίγο. Κοιτάζει γύρω του και νιώθει μικρός, αλλά όχι χαμένος. Νιώθει πως κάτι τον κρατά. Ο άνεμος, η θάλασσα, ο βράχος, το εκκλησάκι. Ολα μαζί θυμίζουν πως υπάρχουν πράγματα που αντέχουν στον χρόνο.

 

Αιώνες τώρα η Αγία Ειρήνη συντροφεύει και παρηγορεί οδοιπόρους και ναυτικούς. Ανθρώπους που πέρασαν από εκεί κουρασμένοι, συλλογισμένοι, ίσως φοβισμένοι. Ανθρώπους που κοίταξαν το πέλαγος και άφησαν μέσα τους μια προσευχή, μια ευχή, έναν πόνο που δεν ειπώθηκε δυνατά.

Κάποιοι τόποι δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Μας ησυχάζουν. Μας μαλακώνουν. Μας γυρίζουν σε όσα έχουμε βαθιά μέσα μας: στην ανάγκη για πίστη, για παρηγοριά, για ένα φως όταν όλα μοιάζουν δύσκολα.

Σήμερα τιμούμε την Αγία Μεγαλομάρτυρα Ειρήνη, μια μορφή πίστης, θάρρους και αρχοντιάς της ψυχής.

Το όνομά της δεν είναι μόνο μια ευχή. Είναι μια υπενθύμιση. Να ζητούμε την ειρήνη με καθαρή καρδιά. Να τη φυλάμε στις σχέσεις μας. Να τη διαλέγουμε ακόμη κι όταν είναι δύσκολο. Να τη μεταφέρουμε εκεί όπου υπάρχει ταραχή, φόβος, μοναξιά ή διχασμός.

Γιατί ειρήνη δεν σημαίνει απλώς να μην υπάρχει φασαρία γύρω μας. Σημαίνει να υπάρχει γαλήνη μέσα μας. Να μπορούμε να ακούμε πριν απαντήσουμε. Να καταλαβαίνουμε πριν κρίνουμε. Να κρατάμε την καρδιά μας καθαρή, ακόμη κι όταν η ζωή μάς δοκιμάζει.

Η ειρήνη είναι το φως που μένει αναμμένο όταν φυσά δυνατά. Είναι η παρηγοριά που όλοι κάποτε χρειαζόμαστε. Είναι η ελπίδα που μπορεί να σταθεί ακόμη και στην άκρη του βράχου.

Χρόνια πολλά σε όλες τις εορτάζουσες.

Η Αγία Ειρήνη να φωτίζει, να στηρίζει και να χαρίζει υγεία, δύναμη και γαλήνη σε κάθε καρδιά.

 Γιώργος Μυλωνάς