Ο διαχρονικος Θουκυδίδης

 

Πριν από 2.500 χρόνια, ο Θουκυδίδης, στο έργο του Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου, έγραψε κάτι που μοιάζει να ισχύει ακόμη.

Οι πόλεμοι, είπε, ξεκινούν από «φόβο, συμφέρον και τιμή».

Φόβο μήπως ο άλλος γίνει πιο δυνατός.

Συμφέρον για περισσότερη δύναμη, γη ή επιρροή.

Τιμή — να μη φανείς αδύναμος.

Στον περίφημο «Διάλογο των Μηλίων» το είπε ακόμη πιο ωμά:

«Οι ισχυροί πράττουν ό,τι τους επιτρέπει η δύναμή τους και οι αδύναμοι υποχωρούν όσο τους επιβάλλει η αδυναμία τους.»

Ακούγεται σκληρό;

Είναι.

Στην πράξη όμως, δεν αποφασίζει πάντα η δικαιοσύνη. Αποφασίζει η ισχύς.

Αν κοιτάξουμε τους πολέμους σήμερα, πίσω από τα συνθήματα υπάρχουν τα ίδια πράγματα: ασφάλεια, δύναμη, έλεγχος.

Ίσως τελικά το ερώτημα να μην είναι αν υπάρχει δίκιο,

αλλά ποιος έχει τη δύναμη να το επιβάλει.