Ήταν κάποια γυναίκα πάμφτωχη σ' ένα μικρό χωριό της Αιτωλοακαρνανίας Καί είχε τρία παιδιά. Κατάφερε να τα μεγαλώσει με απίστευτες στερήσεις καί δυσκολίες, όμως με μία μοναδική αξιοπρέπεια. Ήταν η κυρά-Βασιλική.
Πέθανε παραμονή της Παναγίας του 1998. Την επόμενη μέρα, 15 Αυγούστου, τό φτηνό φέρετρο με τη σορό της ήταν πάνω στην καρότσα του μικρού αγροτικού ημιφορτηγού του ιερέα και κατευθυνόταν πρός το κοιμητήριο. Ακολουθούσαν μερικοί συγχωριανοί της και συζητούσαν για τα βάσανα που είχε περάσει, όταν ξάφνου ευωδίασε ο τόπος. Ακόμη και χιλιάδες άνθη και λουλούδια να υπήρχαν, δεν θα μύριζαν τόσο. Παραξενεύτηκαν και απόρησαν. Δέν είχαν εξήγηση.
Ανάμεσα σ' εκείνους που τη συνόδευαν ήταν κι ένα πνευματικό παιδί του Γέροντα Αμβρόσιου, που λίγες μέρες μετά πήγε και του ανέφερε το γεγονός. Του είπε μόνο πως μία γυναίκα πέθανε και ευωδίασε ο τόπος. Εκείνος στήν αρχή έμεινε σιωπηλός. Έπειτα μπήκε στο δωμάτιό του, έμεινε για λίγο καί επέστρεψε.
- Αυτή αγίασε, απάντησε. Και ξέρεις τον λόγο; Γιατί ποτέ στη ζωή της δέν παραπονέθηκε. Τέτοιους ανθρώπους θέλει ο Θεός, για να γεμίσει τον Παράδεισο και να κάνει τη Δευτέρα Παρουσία Του. Κατάλαβες;
~ Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου