ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ

 

Η Ἁγία Θεοτόκος καὶ Παρθένος Μαρία, τὸ ἀμόλυντο κειμήλιο τῆς παρθενίας, ὁ λογικὸς παράδεισος τοῦ δευτέρου Ἀδὰμ –τοῦ Χριστοῦ–, τὸ ἐργαστήριο ὅπου ἑνώθηκαν οἱ δύο φύσεις –ἡ θεία καὶ ἡ ἀνθρωπίνη–, τὸ πανηγύρι τῆς συναλλαγῆς ποὺ ἔφερε τὴ σωτηρία, ὁ νυφικὸς θάλαμος, στὸν ὁποῖον ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ νυμφεύθηκε τὴν ἀνθρώπινη σάρκα, ὁ ζωντανὸς βάτος τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, τὸν ὁποῖον δὲν κατέκαυσε ἡ φωτιὰ τοῦ θείου τοκετοῦ, ἡ πραγματικὴ ἐλαφρὰ νεφέλη ποὺ βάσταζε μὲ σῶμα Αὐτὸν ποὺ κάθεται ἐπάνω στὰ Χερουβίμ, τὸ καθαρότατο ποκάρι τοῦ μαλλιοῦ ποὺ κράτησε τὴν οὐράνια βροχή, ἀπ᾿ τὸ ὁποῖο ὁ ποιμένας ντύθηκε τὸ πρόβατο.

Ἡ Μαρία, ἡ δούλη καὶ Μητέρα, ἡ Παρθένος καὶ οὐρανός, ἡ μόνη γέφυρα τοῦ Θεοῦ πρὸς ἀνθρώπους, ὁ φοβερὸς ἀργαλειὸς τοῦ ἔργου τῆς σωτηρίας, στὸν ὁποῖο ὑφάνθηκε μὲ ἀνέκφραστο τρόπο, ὁ χιτώνας τῆς ἑνώσεως, στὸν ὁποῖον ὑφαντουργὸς μὲν εἶναι τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ ὑφάντρια ἡ δύναμη ποὺ ἐπισκίασε ἀπὸ τὰ ὕψη, μαλλὶ πάλι τὸ παλαιὸ δέρμα τοῦ Ἀδάμ, ὑφάδι ἡ ἀμόλυντη σάρκα τῆς Παρθένου, σαΐτα ἡ ἀμέτρητη χάρη τοῦ Χριστοῦ ποὺ φόρεσε τὴ σάρκα καὶ τεχνίτης ὁ Λόγος ποὺ διὰ τῆς ἀκοῆς εἰσῆλθε μέσα στὴν Παρθένο. Ποιός εἶδε, ποιός ἄκουσε, ὅτι ὁ Θεὸς μὲ ἀπερίγραπτο τρόπο κατοίκησε σὲ μήτρα, καὶ Ἐκεῖνον ποὺ ὁ οὐρανὸς δὲν τὸν χωρεῖ, ἡ κοιλιὰ δὲν Τὸν στενοχωρεῖ;

Άγιος Προκλος Κων/πόλεως