Μὴν ἀνησυχεῖς Κώστα μου…
Τὰ ἀγόρια αὐτὰ δὲν εἶναι μόνα τους…
Ἔχουν ἐσένα…Edit: δὲν εὑρίσκω καί, ἔστω ἕνα, ἀλληλέγγυο κορίτσι ἀνάμεσά τους… Δὲν μπορῶ νὰ καταλάβω ποὺ πῆγαν τόσα κορίτσια ποὺ κηρύττουν ἐνσωμάτωση, ἀλληλεγγύη, ἀδελφοσύνη καὶ πρὸ πάντων ἀγάπη…
Δαφνομήλης Εὐστάθιος
Οποια φυλαει τα ρουχα της εχει τα μισα. Εμεις τους φεραμε. Με την συνδρομη της ΕΕ. Απο το Α ΚΠΣ το 1989÷1993 εως το Β ΚΠΣ 1994 ÷ 1999 ενα χρηματιστηριο δρομος.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑπο το ΓΚΠΣ 2000 ÷ 2006 βαλε και μια Ολυμπιαδα να χεις. 2 με των ΑΜΕΑ.
2010 Πτωχευση.
Μεσα σε 20 χρονια αναπτυξη. Και με το γαμευρω.
Πηγαν να "χαλβαδιασουν" τις τραγουδιστριες και τα μπαλετα που τους ετοιμασε ο δημος των Αθηνων για την πρωτοχρονια. Γιορτη λαθροεπικοιστων. Ο σωζων εαυτον σωθητω...
ΑπάντησηΔιαγραφήΕπικοίστηκε η Ελλάδα μας , πάει. Το χάσαμε το παιχνίδι. Τις επόμενες γενιές Ελλήνων λυπάμαι που είναι καταδικασμένες να ζήσουν με το κάθε καρυδιάς καρύδι στην "πολυπολιτισμική" πλέον Ελλάδα. Η Παναγιά μαζί μας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολύ πρίν το 2004 έχουν γκετοποιηθεί οι περιοχές του κέντρου των Αθηνών. Είναι πραγματικοί ήρωες όσοι (λίγοι) Έλληνες ζούν εκεί ακόμα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤουλάχιστον στην Τουρκοκρατία οι Έλληνες είμασταν πλειοψηφία. Είναι φοβερό αυτό που γίνεται , απίστευτο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠήγαν να βάλουν χέρι σε καμιά γυναίκα αλλά ήταν υποψιασμένες απ'τις προηγούμενες χρονιές οι Ελληνίδες και μείνανε ρέστοι οι Λάρθρο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜην ξεχνάτε ότι το κόμμα των ανοιχτών συνόρων (Σύριζα) παίρνει ακόμα 30% και ψηφίστηκε 3 φορές το 2015 απ'τον σοφό λαό.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟρδή ιμιτασιόν
ΑπάντησηΔιαγραφήγια τους φέικ καιρούς μας
...
Φίλε 11.58 σωστά, είναι απίστευτο όμως ότι και οι τωρινοί συνεχίζουν με αυτη την ατζέντα επίσης. Παίζονται πολλά παιχνίδια στις πλάτες μας απ'έξω αλλά κι απο μέσα!Θα μου πεις και πότε δεν γινόταν.
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα μας δώ την άνοιξη τι
Διαγραφήθα ψηφίσουμε -άμα φυσικά φτάσουμε ως εκεί-
με τις απειλές και τις
ακοές πολέμου να μας κυκλώνουν και να μας
σφίγγουν
σαν θηλειά αγχόνης.
Όχι πως έχουμε κάποια
σοφία πια, ως -ας πούμε- λαός,αλλα τουλάχιστον,
ούτε μιά μικρή μετάνοια;