Όσες φορές το αίμα του στο πάτωμα κι αν στάξει
το ρόδι ακέριο το κρατά στα χέρια της εκείνη
για να το σπάσει έτοιμη, ο πόθος σαν προστάξει.
Θαύμα ανανεούμενο η γυναίκα – και σαγήνη.
Τίνος είναι ο στίχος;
σ αρέσει;!
Τίνος είναι ο στίχος;
ΑπάντησηΔιαγραφήσ αρέσει;!
ΑπάντησηΔιαγραφή