Διάφορα γραπτὰ μηνύματα τῆς Γερόντισσας Γαλακτίας ὅπου καταγράφει θεϊκὲς ἐμπειρίες καὶ σκέψεις της.
13/11/2011
Ἔχω ἀνεξόφλητη ὑποχρέωση στον Μιχαήλ Ἀρχάγγελο. Εἶναι τό καμάρι μου. Ὁ μετά Χριστόν καί Παναγία ἀγαπημένος μου. Πολλά σᾶς τά κρύβω ἀπό ὅσα μοῦ κάνει. Θὰ σοῦ πῶ κάτι, πού τό εἶπα μόνο στόν Ἀντώνη μας. Εἶναι προχθεσινό. Ἕνα πρωινό τήν περασμένη ἑβδομάδα μοῦ τελείωσε τό φιαλάκι στό γκαζεράκι πού ψήνουμε τόν καφέ. Ἤθελα να φτιάξω ἕνα ζεστό γιατί νήστευα. Ἔπρεπε να πάρω τά χάπια μου. Ὁ Ἀντώνης δέν θά ἐρχόταν γιατί εἶχε ἄρρωστο τόν θεῖο του. Περίμενα νὰ ἐμφανισθεῖς ἐσύ. Ὅμως θυμήθηκα ὅτι λειτουργοῦσες. Πῆγα πάνω ἀπό τό κρεβάτι μου καί ἱκέτευσα τόν Ἀρχάγγελο: «Βλέπεις, τοῦ εἶπα, πόσο παραμορφωμένα εἶναι τά χέρια μου. Δέν μπορῶ μόνη μου νά ἀλλάξω τό φιαλάκι. Στείλε μου κάποιον σε παρακαλῶ». Ταυτόχρονα, ἄκουσα θόρυβο στήν κουζίνα. Μπά -εἶπα- ποιός νά εἶναι ἄραγε; Ἡ πόρτα εἶναι κλειδωμένη. Ἔτρεξα καί πῆγα. Βρῆκα τό γκαζάκι μετακινημένο καί τό φιαλάκι ἀλλαγμένο… Πῶς νά μήν ἀγαπῶ τὸν Ἀρχάγγελο!
25/05/2012
Εἶναι ἐντροπή νά λέμε ὅτι εἴμαστε ἀπόγονοι τοῦ Κολοκοτρώνη, τοῦ Μακρυγιάννη, τοῦ Κόρακα. Ντροπή μας! «Θρηνοῦν» οἱ ψυχές τῶν ἡρώων μας. Καταντήσαμε διεφθαρμένος λαός! Ἐδά, καλλωπίζονται οἱ ἄνδρες σάν τίς γυναῖκες, καί οἱ γυναῖκες μιλοῦν σάν τούς νταλικέρηδες. Κάνουνε τσι ἄντρες! Ἀκοῦς καί λένε: «ἄντε ρέ …». Ἐπαέ, παιδί μου, κάνει ὁ καθένας ὅ,τι τοῦ πεῖ ὁ λογισμός. Τά πάθη κυβερνοῦνε. Αὐτό θά εἶναι κατάντια. Ζητοῦνται ἄνθρωποι. Εὐτυχῶς μετανοοῦν πολλοί. Θέλουμε ὅμως ἀκόμη δουλειά… ἔπρεπε νά ἔχω τήν δύναμη τήν σωματική καί τήν ὑποδομή να κάνω αὐτό πού ἐπιθυμῶ. Νά βγῶ στήν πιό ψηλή κορυφή τῆς Ἑλλάδος καί νά φωνάξω μέ ὅλη τή δύναμη τῆς ψυχῆς μου: «Ἕλληνες, ἀδελφοί, ξαναγίνετε μαθητές τοῦ Χριστοῦ».
Διαβάστε Βιβλία
13/06/2012
Ἡ ἁρπαγή στήν προσευχή ἔρχεται σε στιγμή πού δέν περιμένεις. Σήμερα, 13-6-2012, μέ ἔπιασε στον νιπτῆρα τοῦ καμπινέ. Ἐνῶ πλενόμουν ἦρθε κῦμα θείου ἔρωτα. Ἄρχισα ὥρα πολλή να προσεύχομαι, να κλαίω καί νά φωνάζω. Ήταν ἀνοιχτή ἡ πόρτα, περνοῦσαν γείτονες, μέ θωροῦσαν, μέ γροικοῦσαν (μέ ἔβλεπαν, μέ ἄκουαν), ἀλλά ἐγώ ἀγνοοῦσα τούς πολλούς καί ἀσχολούμουν μέ τόν Ἕνα. Ἐπανῆλθα μετά ἀπό ἀρκετή ὥρα. Εὐχαριστῶ τόν Κύριό μου καί γι’ αὐτή τήν δωρεά του.