Δεν αποτελεί δικαίωμα κανενός έλλογου όντος η θανάτωση των εμβρύων, αλλά αντιθέτως μοναδικό, αναφαίρετο και αδιαπραγμάτευτο δικαίωμά τους είναι να έρθουν στο φως της ζωής!!
Η ζωή δεν ξεκινά με την έξοδο του μωρού από τη γυναίκα, αλλά με τη σύλληψη, όπως ακριβώς δεν ξεκινά η ζωή του φυτού μόλις βγει από το χώμα, αλλά μόλις φυτευτεί και ποτιστεί. Κρυφά μέσα στη γη, εκεί μεγαλώνει και προσπαθεί να βγει έξω, να αντικρίσει το φως.
Σύμφωνα, μάλιστα, με τη δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας μας, το έμβρυο εμψυχούται και συνιστά αυτοτελή ψυχοσωματική οντότητα «ἅμα τῇ συλλήψει» ή «ἐξ ἄκρας συλλήψεως» (από την πρωταρχική στιγμή της συλλήψεως ή γονιμοποιήσεως), όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής.
Δεν νοείται δηλαδή, έστω κι απειροελάχιστο χρονικό διάστημα, σώμα άνευ ψυχής, ούτε ψυχή άνευ σώματος.Λέγει χαρακτηριστικά ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός:
«Ἅμα δὲ τὸ σῶμα καὶ ἡ ψυχὴ πέπλασται· οὐ τὸ μὲν πρῶτον, τὸ δὲ ὕστερον».
Ανάμεσα στο αβυσσαλέο σκοτάδι της ανυπαρξίας και στο αέναο φως της αιώνιας ζωής, κόντρα στη σήψη και στην τρέλα των καιρών, εμείς πάντα θα επιλέγουμε το δεύτερο!
ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ ΦΩΣ!«Γενηθήτω φῶς· καὶ ἐγένετο φῶς». (Γένεσις 1:3)
Το δικαίωμα, ακολουθεί και ακολουθείται από νομιμότητα. Στερούμενης νομιμότητας, παύει να λέγεται δικαίωμα αλλά η πράξη που το χαρακτηρίζει.
ΑπάντησηΔιαγραφή