Βγαινεις νωρις να πας στην εκκλησιαΣπαθι και αστροπελεκιΧτυπανε Θεε μου τα καμπαναριαΚαι ο ηλιος πέρα στεκειΑχ να 'μουν στο φουστανι σου κουμπι μαλαματενιοΧαντρα στο κομπολόι σου το μαργαριταρενιοΑχ να 'μουν στο φουστάνι σου κουμπι μαλαματενιοΧάντρα στο κομπολόι σου το μαργαριταρένιοΠαιρνω τους δρομους, τρεχω σαν παιδιΜήπως σε συναντήσωΙσκιος να γίνω, μάτι μη με δειΝα ερθω να σε φιλήσωΑχ να 'μουν στο φουστανι σου κουμπι μαλαματενιοΧαντρα στο κομπολόι σου το μαργαριταρενιοΑχ να 'μουν στο φουστάνι σου κουμπί μαλαματένιοΧαντρα στο κομπολόι σου το μαργαριταρένιο(Ορχηστρικό κουπλέ)Αχ να 'μουν στο φουστάνι σου κουμπι μαλαματένιοΧαντρα στο κομπολόι σου το μαργαριταρένιοΑχ να 'μουν στο φουστάνι σου κουμπι μαλαματενιοΧαντρα στο κομπολόι σου το μαργαριταρενιο
Σε μνήμη του ποιητή του "Έρωτα και της Επανάστασης" Τάσου Λειβαδίτη που "έφυγε" σαν σήμερα στις 30 Οκτωβρίου 1988.
ΑπάντησηΔιαγραφή«Μαζεύω ήλιο και θάλασσα για το χειμώνα –ίσως και τίποτα αισθήσεις και εικόνες που κάποτε, στην ώρα τους, θάρθουν να μου ζητήσουν «να υπάρξουν», γιατί όσο υπάρχουν δε μου ζητάνε τίποτα– θα πρέπει να χαθούν για ν’ αρχίσουν ν’ αξιώνουν μια θέση στο στίχο.
Κ’ εμείς: να τις σώσουμε για να σωθούμε.»
ΓΙΆΝΝΗΣ ΡΊΤΣΟΣ
Aπόσπασμα από γράμμα τού Γιάννη Ρίτσου στον Τάσο Λειβαδίτη που φέρει ημερομηνία 21/8/1973.
Γράφτηκε στο Καρλόβασι Σάμου και δημοσιεύτηκε στη "Λέξη".
Αιωνία του ή μνήμη, είναι ο μοναδικός ποιητής που τον μνημονεύω στα κατάστιχα με τους κεκοιμημένους