
Δώδεκα συνταξιούχοι, ηλικίας από 60 έως 82 ετών, επέλεξαν έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο ζωής για τα χρόνια μετά τη σύνταξη. Αντί να μετακομίσουν σε οίκο ευγηρίας ή να ζήσουν μόνοι τους, αγόρασαν από κοινού ένα αρχοντικό του 18ου αιώνα στη νότια Γαλλία και δημιούργησαν μια αυτοδιαχειριζόμενη κοινότητα, όπου συνδυάζουν την ανεξαρτησία με την αλληλεγγύη.
Η κοινότητα, που ονομάζεται La Ménardière, λειτουργεί ως συνεταιρισμός. Κάθε κάτοικος διαθέτει το δικό του ιδιωτικό διαμέρισμα, ενώ όλοι μοιράζονται κοινόχρηστους χώρους, όπως την κουζίνα, την τραπεζαρία, το σαλόνι, τη βιβλιοθήκη και τους μεγάλους εξωτερικούς χώρους του κτήματος. Οι αποφάσεις λαμβάνονται συλλογικά και κάθε μέλος συμβάλλει ανάλογα με τις δυνατότητές του στη λειτουργία της κοινότητας.
Οι κάτοικοι δεν επιδιώκουν απλώς να αντιμετωπίσουν τη μοναξιά της τρίτης ηλικίας. Θέλουν να διατηρήσουν την αυτονομία τους, να αλληλοϋποστηρίζονται στην καθημερινότητα και να παραμένουν ενεργοί μέσα από πολιτιστικές και κοινωνικές δράσεις που είναι ανοιχτές και στην τοπική κοινωνία. Στον χώρο διοργανώνονται προβολές ταινιών, εκδηλώσεις, αγορές τοπικών προϊόντων και συναντήσεις, μετατρέποντας το αρχοντικό σε σημείο αναφοράς για την περιοχή.
Το μοντέλο αυτό αποτελεί μια εναλλακτική πρόταση απέναντι στους παραδοσιακούς οίκους ευγηρίας. Οι συμμετέχοντες επένδυσαν από κοινού στην αγορά του ακινήτου μέσω συνεταιρισμού, ενώ κάθε μέλος μπορεί να αποχωρήσει, ανακτώντας το μερίδιό του σύμφωνα με τους κανόνες της κοινότητας. Παράλληλα, καταβάλλουν μηνιαία εισφορά που αντιστοιχεί στον χώρο που χρησιμοποιούν και στα κοινά έξοδα.
Το ενδιαφέρον για το εγχείρημα αυξάνεται συνεχώς, καθώς ολοένα περισσότεροι ηλικιωμένοι αναζητούν λύσεις που συνδυάζουν την ανεξάρτητη διαβίωση με την κοινωνική ζωή και την αλληλοβοήθεια, χωρίς να χάνουν την ιδιωτικότητά τους. Οι δημιουργοί της La Ménardière εκτιμούν ότι τέτοιες κοινότητες μπορούν να αποτελέσουν ένα νέο μοντέλο για την τρίτη ηλικία, προσφέροντας ποιότητα ζωής, συντροφικότητα και αξιοπρέπεια.
... κάπως πρέπει
ΑπάντησηΔιαγραφήνὰ τὸ μπαλώνουμε
τὸ ρουχαλάκι
ὅταν σκίζεται,
νὰ μὴν ἀφήνεται
νὰ γίνει ρᾶκος καὶ κουρέλι
μὰ... μία λύση...
ποὺ... νἄναι.. λ ύ σ η ...
ἅ, αὐτό,
εἶναι πρᾶγμα ἀλλιώτικο...
(κι ἀδύνατον κατʹ ἄνθρωπον... !)