Ο Χρήστος
υπήρξε μια βιβλική μορφή
που άφησε αποτύπωμα
με το αθώο του πέρασμα από τη ζωή.
Είπε στον καφετζή του χωριού:
«την Μαρία μου την πήραν τα τάγματα των αγγέλων,
ή θα με πάνε να τη βρω ή θα μου τη φέρουν»
Και έφυγε σε ένα ταξίδι μέχρι τέλους περπατώντας όλη την Κρήτη Από χωριό σε χωριό
Το τέλος του έγινε κάποια χρόνια μετά
σε ένα εξωκλήσι όπου αποκοιμήθηκε για πάντα.
Το τραγούδι
«Το ξύλινο Παλτό»
Είναι για κεινον
Την είδε την μικρή Μαρία να Λουγει τα μακριά μαλλιά
κι ύστερα πάνω στο γιοφύρι να του γλυκοχαμογελα
Λένε πως ό τι αγαπούσε ήταν το γέλιο της μικρής
που έσβησε μαζί με εκείνη ένα πρωί μιας Κυριακής
Φορούσε ξύλινα σαντάλια Φορούσε ξύλινο παλτό
ήθελε να ‘ναι κυπαρίσσι σε ένα εξωκλήσι ερημικό
βήματα αργά και λασπωμένα Αστράφτει Βρέχει και φύσα
και ο Χρήστος με μισή ομπρέλα πέρνα και σιγοτραγουδά
Τον βρήκαν στον προφήτη Ηλία το 65 δύο παιδιά
με ένα χαμόγελο στα χείλη και με το χέρι στην καρδιά
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου