Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2025

Ευλογία αλλά και σταυρός η μοναξιά και ιδιαίτερα η υπαρξιακή.


 Μπορεί να είναι εικόνα κείμενο που λέει "Καλημέρα με μια λέξη μοναξιά "Ω θα γυρίσουμε στην ομορφιά μία μέρα... Με τη θυσία του γύρω φαινομένου θα ανακαταλάβει, η ψυχή τη μοναξιά της." (N. Καρούζος)"
 
"Ξυπνάω τις νύχτες ανήσυχος για κάποια απόχρωση του μωβ, ποτέ,όμως, για το τί μπορεί να γίνεται στα εμπορεία της Αγοράς .
Αλήθεια, δεν έχω ιδέα .
Ακούω πως έχουν πάντα πέραση τα δάκρυα και οι αναστεναγμοί (τ' αντίγραφα όχι τα πρωτότυπα) όπως και οι διακυμάνσεις του δολαρίου, ο πληθωρισμός, οι συναλλαγές των κομμάτων - αλίμονο.
Μ' έφαγε η μοναξιά,όπως τις καρένες των καϊκιων ο αρμόβουρκος."
ΟΔΥΣΣΈΑΣ ΕΛΎΤΗΣ 
 
 
~● Της μοναξιάς
τα βήματα
δεν τρέχουν
δεν ταξιδεύουν
δεν κινούνται
Αποτυπώσεις είναι
της απουσίας ●~
Θη~Δι 

"Αυτά που μ' αρέσουν είναι η μοναξιά μου.
Δε σιμώνει κανένας.
Χρονια τώρα περνάω τις ώρες μου συντροφιά με κάτι μεγάλες σβησμένες νωπογραφίες, εικόνες παλιές, αλλά φρέσκιες ακόμη από τα χείλη εκείνων που τις ασπαστηκαν, γυναίκες της αμιλησιάς και του κοντού χιτώνα που φυλάγουν το κουτί με τα διαμαντικά του ωκεανού.
Δεν σιμώνει κανείς. Αν δεν είχα κάτι το πολύ δυνατό και συνάμα αθώο να με συντηρεί, όπως οι μέντες και οι λουίζες που ευδοκιμούν στο μπαλκόνι μου, θα 'χα πεθάνει της πείνας.
Τόσο μακριά βρίσκομαι απ' τα πράγματα, τόσο κοντά στο κρυφό τους καρδιοχτύπι."
ΟΔΥΣΣΈΑΣ ΕΛΎΤΗΣ
ΙΔΙΩΤΙΚΉ ΟΔΌΣ 
 
 
"Όταν τις νύχτες τριγυρνώ στη μοναξιά μου,
ψάχνω μεσ’ σε χιλιάδες πρόσωπα να βρω
εκείνο το τρεμούλιασμα στην άκρη του ματιού σου."
(Ν. Χριστιανόπουλος)
 
 
" Καλά τα βγάζει πέρα η μοναξιά
φτωχικά αλλά τίμια.
Αλλού κοιμάται αυτή
κι αλλού το εγκρατές σκεπτικό εάν."
ΚΙΚΙ ΔΗΜΟΥΛΆ
 
Πιο καλή η μοναξιά, από σένα που δε φτάνω..

 
Να 'χε χρώμα η μοναξιά
στο χαρτί να ζωγραφίσω,
να την κάνω θαλασσιά
και αγέρα πελαγίσιο.

Να της βάλω και πανιά
για ταξίδι τελευταίο,
λιμανάκι στο Αιγαίο
η δική μου αγκαλιά.

Πιο καλή η μοναξιά
από σένα που δε φτάνω,
μια σε βρίσκω μια σε χάνω
πιο καλή η μοναξιά.

Να 'ταν πέτρα η μοναξιά
σκαλοπάτι να τ' ανέβεις,
να χαθείς στη λησμονιά
για να μη σε δω που φεύγεις.

Και να γίνεσαι καπνός
σαν τσιγάρο που τελειώνει,
τώρα πια θα είσαι μόνη
και θα είμαι μοναχός.

Πιο καλή η μοναξιά
από σένα που δε φτάνω,
μια σε βρίσκω μια σε χάνω
πιο καλή η μοναξιά.

Πιο καλή η μοναξιά
από σένα που δε φτάνω,
μια σε βρίσκω μια σε χάνω
πιο καλή η μοναξιά.

2 σχόλια:

  1. Η μοναξιά σπέρνει διαδρόμους όταν μένεις άγρυπνος στο κρεβάτι ξαπλωμένος τα βράδια,
    περασμένα τα άγρια μεσάνυχτα, πίσω από μια νεροποντή πού ξυπνάει πεθαμένους,
    αδυσώπητη η βοή τών ξένων λέξεων πού μάς περικυκλώνουν.
    Έβλεπα στο ταβάνι τούς περαστικούς,
    που πηγαινοέρχονταν απογοητευμένοι
    σέρνονταν πίσω τις βαλίτσες τους
    τις βαριές νοσταλγίες και τα απόκρημνα όνειρα,
    για εκείνα που όλοι τους είχαν υποσχεθεί να ζήσουν,
    και δεν ζήσαν ακόμα.
    .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ... η μοναξιά...


    ποὺ κατὰ πόδας, μᾶς ἀκολουθεῖ
    στὸ μέγα πλῆθοςτῶν ἀνθρώπων,

    γιὰ λίγο ξεγελιέται
    σὲ μιὰ συντροϕιά,

    σμπρώχνει γιὰ νὰ τρυπώσει
    μέσα στὴν οἰκογένεια
    μὲ ζόρι καὶ μὲ τέχνη

    ϕίλη μας τάχα, ἐλευθερώτρια, σύμμαχος

    κομμάτι μας...
    μὲ τὸν μεγάλο ξεπεσμό μας
    μὲσα στὸ χῶμα καὶ τὴν λάσπη
    ποὺ μᾶς ξανάκανε πηλό,

    αγγεῖο κενό κι ἄχαρο θραῦσμα...

    (πολύ περήϕανο
    κι ὁλίγο κατ'ἐπιλογὴν... !)


    ΑπάντησηΔιαγραφή